kentriki

Είναι καιρός που παρακολουθώ τα βήματα του Γιάννη. Το ανήσυχο πνεύμα και την τάση του να μπλέκεται σε διάφορα εγχειρήματα. Σπάνιες οι φορές που τα είπαμε, μιας και τα τρεχάματά του είναι τόσα πολλά και δύσκολα τον πετυχαίνεις για να σταυρώσεις μια κουβέντα. Είναι κι η απόσταση που μεσολαβεί. Ολόκληρο ταξίδι για έναν και μόνο καφέ. Δύσκολο πράγμα το ταξίδι.

Για ένα τέτοιο ταξίδι ξεκίνησε κι η κουβέντα μας αυτή. Νοερό, μέσα από εικόνες και χρώματα. Με αρωγό την έβδομη τέχνη. Και τον Γιάννη πρωτοστατούντα στο  εγχείρημα αυτό. Μια ταινία μικρού μήκους που άνοιξε τα φτερά της για να την γνωρίσει ο κόσμος. Ξεκίνησε από το φεστιβάλ Πειραιά, όπου απέσπασε διθυραμβικά σχόλια από κοινό και κριτικούς, με σκοπό να συνεχίσει, άγνωστο σε εμένα για πού.  Αλλά, ας μας τα πει ο Γιάννης.

1.       Γιάννη, πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με τις ταινίες μικρού μήκους;

Πάντα μου άρεσε αυτή η τέχνη, από μικρό παιδί.  Έτσι πέρσι, με αφορμή την άσχημη κατάσταση της χώρας σε σχέση με τα αδέσποτα ζώα, έκανα την πρώτη ταινία μικρού μήκους, “ Η ομπρέλα”, που θίγει την εγκατάλειψη των ζώων συντροφιάς. Πήγε πολύ καλά, έκανε το γύρο του διαδικτύου στην Ελλάδα σε μικρό χρονικό διάστημα. Και τώρα έχουμε “Το ταξίδι”.

2.       Ποιες είναι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας νέος που καταπιάνεται με τον χώρο της παραγωγής ταινιών μικρού μήκους;

Οι δυσκολίες είναι αρκετές, ειδικά λόγω του περιορισμένου μπάτζετ. Ωστόσο εγώ προσπαθώ με τον τρόπο μου να τις ξεπερνώ και να σκέφτομαι θετικά. Εν ολίγοις, καταπιάνομαι με πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Στο “ταξίδι” για παράδειγμα, τραβούσα κάμερα εγώ, εγώ έκανα το μοντάζ, εγώ το σενάριο, την σκηνοθεσία και την παραγωγή. Δημιουργήθηκε ακόμη και έτσι, ένα πολύ όμορφο αποτέλεσμα. Φαντάσου ότι επιλέχθηκε από φεστιβάλ αναμέσα στις 35 καλύτερες για προβολή, φτάνοντας στο σημείο να ανταγωνιστεί ταινίες με “ονόματα” και με 20 άτομα προσωπικό. Στην αρχή πρέπει να λειτουργούμε έτσι, να κάνουμε λίγη δουλειά απ’ όλα. Όταν όμως, υπάρξει η πολυτέλεια, είναι καλό να αφοσιωθείς κάπου εξ ολοκλήρου. Ωστόσο, αυτή η επιλογή δεν καθορίζει αν μια ταινία είναι καλή ή όχι. Το σημαντικότερο είναι αν έχεις να πεις κάτι με αυτή την ταινία.

TO TAKSIDI- AFISA

3.       «Το ταξίδι». Μίλησε μου γι αυτό σου το εγχείρημα.

Το “ταξίδι” είναι για ΄μένα έρωτας. Και όταν λέω έρωτας εννοώ το ότι  η υπόθεση της ταινίας έχει να κάνει με αυτό το συναίσθημα, αλλά και με το ότι εγώ ο ίδιος έχω ερωτευτεί αυτή την δουλειά.  Δύο νέοι στήνουν ένα παιχνίδι κυνηγητού στους χώρους του μετρό, χωρίς καθόλου λόγο, αλλά μόνο με ελληνική ποίηση με σκοπό την συνάντησή της. Η ποίηση έχει συνδυαστεί με τα έργα τέχνης που υπάρχουν στους σταθμούς του μετρό της Αθήνας. Για μένα το βασικότερο ήταν να δημιουργήσω μαγεία εκεί που υπήρχε μόνο γκρι. Και νομίζω ότι τα κατάφερα. Ο Αντώνης Ζαχαράκης, έχει γράψει μια εξαιρετική μουσική που από το πρώτο δευτερόλεπτο σε “ταξιδεύει”.

4.       Πού μπορεί να δει κανείς την ταινία;

Πριν λίγες μέρες έγινε η πρεμιέρα στα πλαίσια του φεστιβάλ του Πειραιά. Προς το παρόν δεν είναι διαθέσιμη, αλλά ελπίζω ότι από το φθινόπωρο και μετά ίσως να είναι.

DSC_0032.MOV.Still001

5.       Έχεις σκοπό να την αφήσεις να ταξιδέψει;

Έχω σκοπό ναι, αυτός είναι ο λόγος που δεν είναι και διαθέσιμη στο διαδίκτυο. Να ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο, ώστε όλοι να δουν πόσο όμορφο είναι το ιστορικό κέντρο, αλλά και την μαγεία που έχει.

6.       Ποιά τα σχόλια που ακούς από τους θεατές που βλέπουν την ταινία;

Και οι άνθρωποι του φεστιβάλ και οι θεατές που παρακολούθησαν την ταινία μου είπαν ότι έχω κάνει πολύ καλή δουλεια. Πολλά δικά μου άτομα επίσης δήλωσαν εντυπωσιασμένα. Για μένα αυτό φτάνει.  Και με τις εικόνες και με τα πλάνα, αλλά και με την μουσική του Αντώνη. Όταν βλέπω ανθρώπους δικούς μου, που τους εμπιστεύομαι, να ενθουσιάζονται, μου δίνει αρκετή δύναμη στο να συνεχίσω. Αναφέρω πάλι ότι διευθυντής φωτογραφίας ήμουν εγώ, μοντάζ εγώ, σκηνοθεσία, σενάριο. Και επίσης είχε να ανταγωνιστεί ταινίες με 30 άτομα συνεργείο. Μπορεί να μην καταφέραμε να πάρουμε κάποιο βραβείο σε αυτό το φεστιβάλ, αλλά είμαι στην αρχή. Φυσικά και δεν το βλέπω ως αποτυχία. Μόνο καλά πράγματα έχω να θυμάμαι από την βραδιά της πρεμιέρας. Η ταινία καταχειροκροτήθηκε. Με περιμένει , ωστόσο, πολλή δουλειά ακόμη.

λνκν

7.       Στην εποχή της «κονσέρβας» και της ανακύκλωσης των ιδεών, κατά πόσο είναι εφικτό να ξεχωρίσει μια δουλειά στον καλλιτεχνικό χώρο;

Είναι λογικό να μην προκύπτουν πια τόσες πρωτότυπες ιδέες. Για μένα όμως, τέχνη είναι να μπορείς να κάνεις κάτι όμορφο ακόμη και με κάτι πολύ απλό. Για παράδειγμα, μια ταινία μικρού μήκους που θα περιγράφει μια απλή βόλτα στο περίπτερο για τσίχλες. Το θέμα είναι πολύ απλό και καθόλου πρωτότυπο. Στο χέρι μας έγκειται το αν θα μπορέσουμε αυτό να το κάνουμε να φανεί μαγικό. Δε γίνεται συνέχεια να αναζητούμε πρωτότυπες ιδέες, το βασικό είναι πως θα τις παρουσιάσεις αυτές τις ιδέες.

8.       Ποια τα μελλοντικά σου σχέδια;

Προς το παρόν μια παράσταση στην Αθήνα στην οποία παίζω και έχω γράψει και το κείμενο. Τον Γενάρη γυρίσαμε ακόμη μία ταινία μικρού μήκους στην Κρήτη, η οποία σιγά σιγά θα ξεκινήσει να δουλεύεται στο μοντάζ.  Ο Αντώνης είναι και σε αυτή τη δουλειά στη μουσική, οπότε να περιμένετε κάτι εξίσου εντυπωσιακό. Είμαι πολύ ενθουσιασμένος με αυτή τη νέα δουλειά και νομίζω ότι κάθε ταινία γίνεται καλύτερη από την προηγούμενη. Παράλληλα, θα κυνηγήσουμε και με αυτές τις 2 ταινίες τα διάφορα φεστιβάλ εγχώρια και μη.

Sequence 01.Still002

9.       Ένα σχόλιο για την πραγματικότητα στην οποία ζούμε;

Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα για όλους μας. Φτάνει μόνο να μην ξεχνάμε τους ανθρώπους που έχουμε δίπλα μας και μας στηρίζουν. Να μην ξεχνάμε, όσο ουτοπικό και τετριμμένο κι αν ακούγεται  να αισθανόμαστε.

10.   Μια ευχή για το μέλλον;

Ας δημιουργήσουμε όλοι μαγικά πράγματα, ακόμη και στις πιο γκρι γωνίες.

 

Είναι από τις φορές που χαίρομαι να διαβάζω τα λόγια ενός καλλιτέχνη. Ήθος, όρεξη και νεότητα. Πάνω απ’ όλα η νεότητα, σε μια απολιθωμένη κοινωνία όπου οι καλλιτέχνες έχουν απομονωθεί σε ένα γκέτο, όπου κανείς άλλος δεν μπορεί να εισχωρήσει. Μια φωνή καθαρή, που έχει τόσα πολλά να δώσει στην χώρα μας. Καλό «Ταξίδι» Γιάννη με ούριο άνεμο στα πανιά σου.