fones_apo_xoma

Πόσο μου αρέσουν τα ταξίδια. Ειδικά τα νοερά. Παρέα με ένα βιβλίο. Αυτά που με στέλνουν σε τόπους και χρόνους ξεχασμένους. Σε αυτούς που σημαδεύτηκαν από τον πόνο των ανθρώπων. Σε αυτούς, που τα χώματα, έχουν την δύναμη να σου αποκαλύψουν μυστικά κι αλήθειες που κανένα στόμα δεν θα σου πει, όσο κι αν εκβιάσεις τα λόγια του.

Οι μαρτυρίες 13 γυναικών. Η ιστορία της Τζεμαλιγιέ. Μια τραμπάλα που ψάχνει την ισορροπία της. Μύθος κι αλήθειες σε ένα κουβάρι ανάκατο, δημιουργούν ένα αίσθημα φόβου κι ένα κλίμα αγωνίας στον αναγνώστη. Τα ιστορικά γεγονότα μπλέκονται με την λογοτεχνία, κι η έρευνα μετουσιώνεται σε λόγο ταξιδιάρικο και νοσταλγικό.

Το αξιοσημείωτο στα βιβλία της Σωτηρίου είναι η γλώσσα που χρησιμοποιεί. Κυπριακή διάλεκτος και σύγχρονη ελληνική (καλαμαρίστικα όπως λένε οι φίλοι από το νησί) σε μια αρμονική συνύπαρξη που αφήνει τον αναγνώστη έρμαιο του μεγαλείου της ελληνικής γλώσσας και των εξελίξεων αυτής.

Το «φωνές από χώμα» είναι ένα βιβλίο ανάλαφρο. Στενάχωρο, μεν, αλλά ανάλαφρο. Μια ζωντανή, σύγχρονη καταγγελία. Μια κατάθεση ψυχής κι ένα ρέκβιεμ στους ανθρώπους που χάθηκαν την ταραγμένη εκείνη περίοδο. Ένα βιβλίο, που εθίζεσαι μόλις έρθεις σε επαφή με τις πρώτες του σελίδα.

Στις σελίδες του αυτές, ο αναγνώστης χάνεται. Γίνεται ένα με τους ήρωες. Αγαπάει τον άνθρωπο για τον άνθρωπο. Κατανοεί τον πόνο και στα μύχια της ύπαρξής του αναζητά την σωτηρία στην πατρίδα που ο ίδιος έχασε εκούσια ή ακούσια. Στην ηλικία της αθωότητας και στις εποχές που οι πολιτικές εξελίξεις δεν θα καταστρέφουν τις ζωές αυτών που επενδύουν σε τόπους και πρόσωπα.

Η καταλληλότερη επιλογή γι αυτό το καλοκαίρι. Το βιβλίο που θα κρατήσει καλή συντροφιά σε όποιον θέλει να χαλαρώσει κάποιες ώρες. Ένα ανάγνωσμα , που ήρθε και θα μείνει, αν όχι στην ιστορία, σίγουρα στο μυαλό αυτού που θα το επιλέξει.