Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, εκτροφείς σκύλων στην Αγγλία, την Ιρλανδία και την Σκωτία ξεκίνησαν να πειραματίζονται με διασταυρώσεις ανάμεσα σε μπουλντόκ και τερριέ, αναζητώντας ένα σκύλο που θα συνδύαζε την αντοχή ενός τερριέ με την δύναμη και τον αθλητικό χαρακτήρα ενός μπουλντόκ. Έτσι δημιουργήθηκε ένας σκύλος που είχε όλα τα προτερήματα μεγάλων πολεμιστών: δύναμη, αδάμαστο θάρρος και τρυφερότητα με τα αγαπημένα του πρόσωπα. Οι μετανάστες έφεραν αυτές τις διασταυρώσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα πολλά ταλέντα των Αμερικανικών Πιτ Μπουλ Τερριέ (American Pit Bull Terrier – APBT) δεν πέρασαν απαρατήρητα από τους κτηνοτρόφους και τους γεωργούς που χρησιμοποιούσαν τα ΑΡΒΤ για προστασία, για να συλλαμβάνουν ημιάγριες αγελάδες και γουρούνια, να κυνηγούν, να οδηγούν τα κοπάδια τους και σαν ζώα συντροφιάς. Σήμερα, τα ΑΡΒΤ συνεχίζουν να επιδεικνύουν την πολλαπλή χρησιμότητά τους, ανταγωνιζόμενα επιτυχώς στην υπακοή, ιχνηλασία, επιδεξιότητα, προστασία και έλξη βαρών, καθώς και σε εκθέσεις μορφολογίας.

To United Kennel Club (UKC) ήταν το πρώτο που αναγνώρισε τα ΑΡΒΤ (American Pit Bull Terrier). Ο ιδρυτής του UKC, C. Z. Benett, ενέγραψε ως Νο 1 σκύλο τον δικό του APBT Bennett’s Ring, το 1898.

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ

Το ΑΡΒΤ είναι ένα μεσαίου μεγέθους, συμπαγές, κοντότριχο με καλό μυϊκό σύστημα σκυλί. Αυτή η φυλή είναι και δυνατή και αθλητική. Ο κορμός είναι ελαφρώς μακρύτερος από το ύψος, αλλά τα θηλυκά μπορεί να είναι κάπως μακρύτερα στον κορμό από τα αρσενικά. Το μήκος των μπροστινών ποδιών (μετρούμενο από το ύψος του αγκώνα ως το έδαφος) είναι περίπου ίσο με το μισό του ύψους του σκύλου από τους ώμους. Το κεφάλι είναι μεσαίου μήκους, με φαρδύ, επίπεδο κρανίο και μακριά μουσούδα. Τα αυτιά είναι μικρά έως και μεσαία σε μέγεθος, τοποθετημένα ψηλά και μπορεί να είναι ολόκληρα ή κομμένα. Η σχετικά κοντή ουρά είναι χαμηλά τοποθετημένη, παχιά στην βάση της που σταδιακά λεπταίνει. Το ΑΡΒΤ (American Pit Bull Terrier) μπορούμε να το συναντήσουμε σε όλα τα χρώματα και συνδυασμούς αυτών. Αυτή η φυλή συνδυάζει τη δύναμη και την αθλητικότητα με τη χάρη και την επιδεξιότητα και δεν θα πρέπει να είναι ογκώδης ή με πολύ γυμνασμένους μύες.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά των ΑΡΒΤ είναι η δύναμη, η εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και η όρεξη για ζωή. Αυτή η φυλή είναι πρόθυμη να ευχαριστήσει και ξεχειλίζει από ενθουσιασμό. Τα ΑΡΒΤ είναι εξαιρετικοί σύντροφοι και αγαπούν ιδιαίτερα τα παιδιά. Επειδή τα περισσότερα ΑΡΒΤ επιδεικνύουν κάποια επιθετικότητα εξαιτίας της δυνατής φυσικής τους κατάστασης, τα ΑΡΒΤ (American Pit Bull Terrier) χρειάζονται έναν ιδιοκτήτη που θα μπορέσει προσεκτικά να τα κοινωνικοποιήσει και να τα εκπαιδεύσει έτσι ώστε να υπακούνε. Η ευκινησία που έχουν εκ φύσεως τα καθιστά ένα από τους πιο ικανούς αναρριχτές που η περίφραξή τους είναι απαραίτητη. Τα ΑΡΒΤ δεν είναι η καλύτερη επιλογή για σκύλο-φύλακα καθώς είναι πάρα πολύ φιλικά, ακόμα και με τους ξένους. Η επιθετική συμπεριφορά προς τους ανθρώπους δεν είναι χαρακτηριστικό της ράτσας και είναι ανεπιθύμητη. Αυτή η φυλή τα πηγαίνει πολύ καλά σε εκθέσεις εξαιτίας της υψηλής νοημοσύνης της και την προθυμία της για εργασία.

Τα ΑΡΒΤ (American Pit Bull Terrier) ήταν ανέκαθεν ικανά να εκτελούν πληθώρα εργασιών που η υπερβολή ή ένα σφάλμα μπορούν να επιβάλλουν ποινές ανάλογες με το πόσο επηρεάζουν τη ετοιμότητα του σκύλου.

ΚΕΦΑΛΙ

Το κεφάλι των ΑΡΒΤ (American Pit Bull Terrier) είναι μοναδικό και ιδιαίτερα χαρακτηριστικό για τη φυλή. Είναι μεγάλο και φαρδύ, δίνοντας έτσι την εντύπωση μεγάλης δύναμης, δεν είναι όμως δυσανάλογο με το μέγεθος του κορμού. Αν κάποιος το κοιτάξει από μπροστά, το κεφάλι έχει σφηνοειδές σχήμα. Αν κάποιος το κοιτάξει από τα πλάγια, το κρανίο και η μουσούδα είναι παράλληλα μεταξύ τους και ενώνονται από μια καλοσχηματισμένη ένωση. Καλοσχηματισμένα τόξα βρίσκονται πάνω από τα μάτια χωρίς όμως να είναι έντονα. Το κεφάλι είναι καλά λαξευμένο, αναδεικνύοντας τη δύναμη, τη γοητεία και το χαρακτήρα του σκύλου.

ΚΡΑΝΙΟ

Το κρανίο είναι μεγάλο, επίπεδο ή ελαφρώς κυρτό, βαθύ, και φαρδύ ανάμεσα στα αυτιά. Αν κάποιος το κοιτάξει από πάνω, το κρανίο λεπταίνει ελαφρώς προς την κοιλότητα του μετώπου. Υπάρχει ένα μεσαίο αυλάκι που μειώνεται από την κοιλότητα του μετώπου προς την ινιακή χώρα. Ο μύς που περιβάλει το μάγουλο είναι χαρακτηριστικός αλλά χωρίς ρυτίδες. Όταν ο σκύλος είναι συγκεντρωμένος, ρυτίδες σχηματίζονται στο μέτωπο, που αποτελεί τη μοναδική έκφραση των ΑΡΒΤ (American Pit Bull Terrier).

ΜΟΥΣΟΥΔΑ

Η μουσούδα είναι φαρδιά με μια ελαφριά κλίση από την κοιλότητα του μετώπου προς τη μύτη, και μια ελαφριά παρέκκλιση κάτω από τα μάτια. Το μήκος της μουσούδας είναι μικρότερο από το μήκος του κρανίου κατά ποσοστό 2:3. Το πάνω μέρος της μουσούδας είναι ευθύ. Το κάτω σαγόνι είναι καλά ανεπτυγμένο και φαρδύ. Τα χείλη είναι καθαρά και σφικτά. Ελαττώματα: προγούλια, αδύναμο κάτω σαγόνι.

ΔΟΝΤΙΑ

Τα ΑΡΒΤ (American Pit Bull Terrier) έχουν ένα πλήρη οδοντοστοιχία αποτελούμενη από άσπρα δόντια που απέχουν με ίση απόσταση μεταξύ τους που σχηματίζουν ψαλιδωτό δάγκωμα.

Ελάττωμα: ευθύ δάγκωμα.

Σοβαρά ελαττώματα: Προγναθισμός ή υπογναθισμός, στραβό στόμα, δόντια που λείπουν (αυτό δεν ισχύει σε δόντια που έχουν χαθεί ή αφαιρεθεί από κτηνίατρο).

ΜΥΤΗ

Η μύτη είναι μεγάλη με μεγάλα, ανοιχτά ρουθούνια. Η μύτη μπορεί να έχει οποιοδήποτε χρώμα.

ΜΑΤΙΑ

Τα μάτια είναι μεσαίου μεγέθους, στρογγυλά ως και αμυγδαλωτά, τοποθετημένα μακριά και χαμηλά στο κρανίο. Όλα τα χρώματα είναι αποδεκτά εκτός από το μπλε, το οποίο αποτελεί σοβαρό ελάττωμα.

Σοβαρά ελαττώματα: μάτια που προεξέχουν, μάτια διαφορετικού χρώματος, μπλε μάτια.

ΑΥΤΙΑ

Τα αυτιά είναι τοποθετημένα ψηλά είτε ολόκληρα είτε κομμένα. Αν είναι ολόκληρα, είναι αποδεκτά όσα είναι σηκωμένα κατά το ήμισυ ή με σχήμα τριαντάφυλλου. Πεσμένα ή επίπεδα αυτιά δεν είναι επιθυμητά.

ΛΑΙΜΟΣ

Ο λαιμός είναι μεσαίου μεγέθους και μυώδης. Υπάρχει ένα μικρό τόξο στο σβέρκο. Ο λαιμός πλαταίνει σταδιακά ξεκινώντας από τη σύνδεση με το κρανίο μέχρι το σημείο που ενώνεται με τους ώμους. Το δέρμα στο λαιμό είναι σφιχτό και χωρίς πτυχές.

Ελαττώματα: Πολύ κοντός και χοντρός λαιμός, λεπτός ή αδύναμος λαιμός, πτυχές.

ΜΠΡΟΣΤΙΝΟ ΤΜΗΜΑ

Η ωμοπλάτη είναι μακριά, φαρδιά και μυώδης. Ο άνω βραχίονας είναι περίπου ίσος στο μήκος με την ωμοπλάτη και συνδέονται με μια καθαρή γωνία. Τα μπροστινά πόδια είναι δυνατά και μυώδη. Οι αγκώνες είναι τοποθετημένοι κοντά στον κορμό. Αν κάποιος το κοιτάξει από μπροστά, τα μπροστινά πόδια βρίσκονται σχετικά μακριά και κάθετα στο έδαφος. Τα υποκνήμια είναι κοντά, δυνατά, ίσια και ευλύγιστα. Όταν κάποιος το κοιτάει από το πλάι, τα υποκνήμια είναι σχεδόν ευθυτενή.

Ελαττώματα: Ολόισιοι ή κυρτοί ώμοι, αγκώνες που προεξέχουν προς τα έξω ή προς τα μέσα, χνούδι στα υποκνήμια, τοξωτά μπροστινά πόδια, πέλματα προς τα μέσα ή προς τα έξω.

ΚΟΡΜΟΣ

Το στήθος είναι βαθύ, και αρκετά ευρύχωρο με χώρο για την καρδιά και τα πνευμόνια, αλλά το στήθος δεν πρέπει να είναι ποτέ πιο φαρδύ από ότι είναι βαθύ. Το στήθος δεν εκτείνετε πολύ πίσω από το σημείο των ώμων. Τα πλευρά εκτείνονται μέχρι πίσω και ξεκινάνε από την σπονδυλική στήλη, μετά ισιώνουν για να σχηματίσουν ένα σώμα που εκτείνεται μέχρι τους αγκώνες. Η πλάτη είναι δυνατή και σταθερή. Η γραμμή της ράχης έχει μια ελαφριά κλίση προς τα κάτω από το ακρώμιο προς μια μυώδη πλάτη. Ο γλουτός είναι κοντός, μυώδης και δημιουργεί ένα μικρό τόξο στο πάνω τμήμα του γοφού, αλλά στενότερος από τα τοιχώματα της θωρακικής κοιλότητας. Τα οπίσθια έχουν μια ελαφριά κλίση προς τα κάτω.

ΠΙΣΩ ΤΜΗΜΑ

Το πίσω τμήμα είναι δυνατό, μυώδες και ελαφρώς φαρδύ. Τα οπίσθια είναι γεμάτα και από τις δύο πλευρές της ουράς και βαθιά από τη λεκάνη ως τον καβάλο. Το οστό, η γωνιακή θέση, και η μυϊκή μάζα του πίσω τμήματος είναι σε ισορροπία με του μπροστινού. Τα μπούτια είναι καλά αναπτυγμένα με μεγάλους, διακριτούς μύες. Αν το κοιτάξουμε από πλάι, ο ταρσός είναι κυρτός και τα πλαϊνά υποκνήμια είναι κάθετα στο έδαφος. Αν το κοιτάξουμε από πίσω, τα πλαϊνά υποκνήμια είναι ίσια και παράλληλα το ένα με το άλλο. Ελαττώματα: στενό πίσω τμήμα, πίσω τμήμα ρηχό από τη λεκάνη ως τον καβάλο, έλλειψη μυών, ίσιο ή πολύ κυρτό γόνατο, μηνοειδής ταρσός, τοξοειδή πόδια.

ΠΟΔΙΑ

Τα πόδια είναι στρογγυλά, ανάλογα με το μέγεθος του σκύλου, και σφιχτά. Τα πέλματα είναι σκληρά, δυνατά. Τα παράνυχα πρέπει να αφαιρούνται. Ελάττωμα: πλατυποδία

ΟΥΡΑ

Η ουρά βρίσκεται στην φυσική προέκταση της πλάτης, και καταλήγει να είναι μυτερή. Όταν ο σκύλος είναι χαλαρός, η ουρά βρίσκεται χαμηλά και εκτείνεται προς τους ταρσούς. Όταν ο σκύλος κινείται η ουρά βρίσκεται στο επίπεδο της πλάτης. Όταν ο σκύλος είναι ενθουσιασμένος η ουρά είναι σηκωμένη ψηλά, αλλά ποτέ δεν τυλίγεται πάνω από την πλάτη.

Ελάττωμα: μακριά ουρά (η άκρη της ουράς είναι πιο μακριά από τους ταρσούς) Σοβαρό ελάττωμα: Τυλιχτή ουρά, ουρά με κόμπους

Αποκλεισμός: ουρά που βρίσκεται κοντά στο σώμα.

ΤΡΙΧΩΜΑ

Το τρίχωμα είναι γυαλιστερό και απαλό, και σχετικά σκληρό στο άγγιγμα.Ελαττώματα: σγουρό, κατσαρό, ή αραιό τρίχωμα

Αποκλεισμός: μακρύ τρίχωμα.

ΧΡΩΜΑ

Οποιοδήποτε χρώμα, ή σχέδιο, ή συνδυασμός χρωμάτων είναι αποδεκτός.

ΥΨΟΣ ΚΑΙ ΒΑΡΟΣ

Το ΑΡΒΤ (American Pit Bull Terrier) πρέπει να είναι δυνατά και ευκίνητα συνεπώς το πραγματικό βάρος και ύψος είναι λιγότερο σημαντικά από την σωστή αναλογία βάρους και ύψους. Το επιθυμητό βάρος για ένα ενήλικο αρσενικό σε καλή κατάσταση είναι μεταξύ 15 με 30 κιλών. Το επιθυμητό βάρος για ένα ενήλικο θηλυκό σε καλή κατάσταση είναι μεταξύ 15 με 20 κιλών.

ΒΗΜΑΤΙΣΜΟΣ

Το ΑΡΒΤ περπατάει με καμαρωτή, γεμάτη αυτοπεποίθηση διάθεση, δίνοντας έτσι την εντύπωση ότι περιμένει ανά πάσα στιγμή να δει κάτι νέο και συναρπαστικό. Όταν περπατάει γρήγορα, ο βηματισμός γίνεται χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια, ανάλαφρα, δυνατά και καλά συντονισμένος, επιδεικνύοντας καλή επιτάχυνση. Όταν κινείται, η γραμμή της πλάτης παραμένει επίπεδη με μόνο μια ελαφριά κάμψη για να δείξει ευλυγισία. Αν το κοιτάξει κανείς από οποιαδήποτε θέση, τα πόδια γυρνάει είτε μέσα είτε έξω, δεν διασταυρώνονται ούτε συγκρούονται μεταξύ τους. Καθώς αυξάνεται η ταχύτητα, τα πόδια έχουν την τάση να συγκλίνουν προς την κεντρική γραμμή ισορροπίας. Ελαττώματα: τα πόδια να μην κινούνται στο ίδιο επίπεδο, να διασταυρώνονται μπροστά ή πλάι, πλαϊνά πόδια να κινούνται πολύ κοντά ή να ακουμπάνε, ρολάρισμα, πλαγιοβαδισμός, βήμα Hackney, μπροστινά πόδια να πετάγονται προς τα έξω κατά την κίνηση.

ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΕΣ

Μονόρχις ή κρυπτόρχις. Βαρβαρότητα ή δειλία. Μονόπλευρη ή αμφίπλευρη κώφωση. Πολύ κοντή ουρά. Αλμπινισμός.

Σημείωση: Αν και κάποιο επίπεδο επιθετικότητας είναι χαρακτηριστικό της ράτσας, οι εκπαιδευτές θα πρέπει να συμμορφωθούν με την πολιτική του U.K.C. σχετικά με την γενική εικόνα των σκύλων σε εκθέσεις της U.K.C.

Για την ράτσα PitBull

Το bulldog και το mastiff προήλθαν από τον ίδιο κοινό πρόγονο, που αφορά τα σκυλιά που χρησιμοποιήθηκαν για χιλιάδες έτη σε πολλούς πολιτισμούς για να κρατούν τα επικίνδυνα άγρια ζώα ενώ οι κυνηγοί τα σκότωναν. Τα bulldog κατά τον μεσαίωνα έμοιασαν με τη φυλή που ξέρουμε σήμερα ως pit bull «ταύρος κοιλωμάτων», και όπως τα σκυλιά σήμερα, ποικίλανε στο μέγεθος από αρκετά μικρό, μέχρι το μέγεθος bull mastiff.

Μέσω της ιστορίας, ο όρος «bull dog» αναφέρεται σε έναν τύπο σκυλιού, όχι μια φυλή, ακριβώς όπως το coonhound ή το pointer, και περιγράφει έναν τύπο σκυλιού, του οποίου υπάρχουν τώρα πολλές ποικιλίες. Το bulldog ήταν ένα όνομα που χρησιμοποιήθηκε για οποιοδήποτε σκυλί είχε τον τύπο (εμφάνιση) bull dog ή που έκανε την εργασία ενός bulldog .

Όπως στις περισσότερες φυλές απόδοσης (εκείνες που αναπαράγονται για έναν σκοπό, όχι σε φυσικά πρότυπα), τα pit bull ποικίλλουν στην εμφάνιση. Οι αναφορές για τα καθαρόαιμα pit bull, από τη στροφή του αιώνα παρουσιάζουν σκυλιά που κυμαίνονται από τα καθαρά άσπρα δείγματα 45 kg από τα οποία το αμερικανικό bull dog αναπτύχθηκε, ως τα σκυλιά brindle που ζυγίζουν τόσο ελάχιστα όπως 6 kg από τα οποία αναπτύχθηκαν τα bull terrier της Βοστώνης. Τα pit bull συνηθέστερα διασταυρώνονταν με τα mastiff ή τα terrier, και αυτό φαίνεται σε κάποιες γενεές. Τα μεγάλα, φλεγματικά, με βαριά κεφάλια pit bull, παρουσιάζουν την επιρροή mastiff, ενώ μικρά, με μικρότερη σωματική διάπλαση, με δυνατή όσφρηση σκυλιά παρουσιάζουν επιρροή terrier. Τα περισσότερα καθαρής φυλής pit bull εντούτοις, είναι κάπου μεταξύ αυτών των δύο άκρων. Τα αληθινά pit bull έχουν υπάρξει στην παρούσα κατάστασή τους πολύ πιο μακροχρόνια από τις περισσότερες φυλές.

Τα pit bull είχαν ποικίλες εργασίες μέσω της μακροχρόνιας ιστορίας του, πρώτα ως σκυλιά για τους κυνηγούς, έπειτα ως work-mate (συνεργάτες ή βοηθοί) των χασάπηδων. Όταν συνειδητοποιείτε πόσο μεγαλοπρεπή, ισχυρά τα περισσότερα pit bull είναι, συνειδητοποιείτε ότι οι αρχαίοι και μεσαιωνικοί χασάπηδες είχαν την ανάγκη ενός ισχυρού, απολύτως άφοβου σκυλιού που, όταν ήταν απαραίτητο, θα συναγωνιζόταν και θα εξέθεταν τον εαυτό τους σε κίνδυνο ενώνοντας τις μύτες τους με τις μύτες των εκτός ελέγχου ταύρων!! Αυτός ήταν ο μόνος τρόπος τότε, ώστε ένας ταύρος δραπέτης θα μπορούσε να ελεγχθεί. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το καλό pit bull κρατήθηκε σε υψηλή εκτίμηση. Κανένα άλλο ζώο στη γη δεν θα μπορούσε να κάνει ένα τέτοιο πράγμα. Από αυτή την εργασία προήλθε ο διαγωνισμός γνωστός ως «bull-baiting» (παγιδεύοντας ή βασανίζοντας τον ταύρο). Οι χασάπηδες εξέθεταν τα σκυλιά τους σε έναν δεμένο ταύρο για να καθορίσουν ποιος είχε το καλύτερο pit bull. Το σκυλί που θα μπορούσε να πιάσει τον ταύρο από τη μύτη και να μην τιναχτεί ούτε να ριχτεί μακριά, και που θα μπορούσε να κατακτήσει τον ταύρο με την ανάρτηση της μύτης του στο έδαφος, θα ήταν ο νικητής. Όταν απαγορεύτηκαν οι αγώνες αυτοί ορισμένοι τύποι ανθρώπων εξακολουθούσαν να θέλουν να βλέπουν τα ζώα να τραυματίζονται και να σκοτώνουν το ένα το άλλο, έτσι η πάλη σκυλιών έγινε δημοφιλής. Δεδομένου ότι μια πάλη σκυλιών είναι πολύ ευκολότερο να μείνει κρυφή από την αστυνομία από ότι οι αγώνες με ταύρους( bull-baiting) οι κυνομαχίες έχουν παραμείνει μέχρι και σήμερα ο δημοφιλέστερος τρόπος για τους ενθουσιώδες της ζωικής πάλης.

Από την ιστορία τους ως σκυλιά ενός κυνηγού, σκυλιά –βοηθοί του χασάπη και μαχητές σκυλιά των αγώνων με ταύρους, τα pit bull ο έχουν κληρονομήσει μια ισχυρή επιθυμία να δοκιμασθεί η αποτελεσματικότητά τους ενάντια σε άλλα ζώα. Πολλά pit bull είναι φιλικά με άλλα σκυλιά, και πολλά ζουν με τις γάτες και άλλα ζώα, αλλά δεν είναι ασυνήθιστο για μερικά pit bull να είναι αδιάλλακτα απέναντι σε άλλα σκυλιά. Πέρα από τις καλοπροαίρετες συμβουλές των εκπαιδευτών που έχουν εμπειρία με τα pit bull, ή την εκπαίδευση και την πρώτη κοινωνικοποίηση τους, η γενετική διαδραματίζει επίσης έναν πολύ μεγάλο ρόλο στο πόσο ένα σκυλί θα γίνει επιθετικό μόλις ωριμάσει. Είναι σημαντικό, επομένως, όταν κάποιος επιθυμεί να αγοράσει έναν pit bull να έχει γνώση του γενετικού υποβάθρου των σκυλιών από τα οποία το κουτάβι του θα αναπαραχθεί. Πρέπει λοιπόν να βρει έναν εκτροφέα που αναπαράγει τον τύπο σκυλιού που θέλει.

Τι μπορεί να περιμένει κάποιος από ένα pit bull; Ένα σκυλί μέσου μεγέθους, δραστήριο, ευφυές και πιστό .Ένα σκυλί που θα χρειαστεί τη σκληρή καθημερινή άσκηση, (είτε με βροχή είτε με ήλιο). Ένα καλοαναθρεμμένο, σταθερό και υγιή pit bull αλλά όχι και τόσο καλό φύλακα . Ενώ μερικά σκυλιά μπορούν να σας προστατεύσουν εάν προκύπτει ανάγκη, δεν είναι ένα γνώρισμα της φυλής να είναι προστάτες του αυτοκινήτου ή του σπιτιού σας. Αγαπούν τους ανθρώπους, και χαίρονται να τους βλέπουν. Τα περισσότερα pit bull χαιρετούν τους ξένους όπως τους παλιούς καλούς φίλους. Επίσης μπορούν να έχουν θαυμάσια σχέση με τα παιδιά.

Τα pit bull είναι υγιή σκυλιά. Μπορούν εύκολα να ζήσουν δέκα έως δεκαπέντε έτη. Πρέπει λοιπόν κάποιος πριν αποκτήσει ένα pit bull, να σιγουρευτεί ότι είναι έτοιμος για μία τέτοιου είδους υποχρέωση.

Αυτές τις πληροφορίες τις μαζέψαμε από ξένα sites, γιατί την ιστορία των πιτμπουλ μόνο οι Αμερικάνοι την γνωρίζουν καλύτερα και γι’αυτό ονομάζονται και APBT (American Pit Bull Terrie) διότι η ράτσα αυτή είναι Αμερικάνικη.

APBT Rednose

Εάν είστε μπερδεμένοι με όλα τα ονόματα που βλέπετε ότι συνδέονται με το αμερικανικό πιτμπουλ τερριερ το άρθρο που ακολουθεί θα σε βοηθήσει να απαντήσεις κάποιες ερωτήσεις και επίσης να ξεκαθαρίσεις τις κοινές αντιλήψεις σου.

Καταρχάς είναι μονό μια ράτσα σκυλιών που μπορεί να αποκαλείτε «Πιτμπουλ» και αυτή είναι το αμερικανικό πιτμπουλ τερριερ.

Το APBT είναι η μονή ράτσα με τις λέξεις «πιτμπουλ» στο όνομα της, ακόμα όταν κάποιος αναφέρεται σε ένα πιτμπουλ χρησιμοποιώντας κεφάλαια γράμματα μιλάνε για ένα κακοαναθρεμμένο APBT.

Αυτό που συμβαίνει είναι, ότι τα ΜΜΕ και οι άνθρωποι που δεν έχουν ιδέα πως είναι ένα κανονικό APBT αρχίζουν να προσκολλούν διάφορα ονόματα στα σκυλιά που είναι όμοια με την εμφάνισή του.

Τα ποιο συνήθης σκυλιά που αποκαλούνται «πιτμπουλ» είναι:

Το αμερικανικό σταρφορντσαιρ τερριερ (κοντινός «ξάδερφος» που κάποιοι θεωρούν την ιδία ράτσα με το APBT)

Το σταρφορντσαιρ μπουλ τερριερ (επίσης αποκαλείτε και σαν αγγλικό σταρφορντσαιρ μπουλ τερριερ)

Το αμερικανικό μπουλντογκ

Το dogo argentino

Το μπουλ τερριερ

Το presa canerio

Το αμερικανικο πιτμπουλ τερριερ

η οπουδήποτε διασταύρωση των παραπάνω ρατσών.

Υπάρχει μονό ένα πιτμπουλ κι αυτό είναι το APBT.

Εάν είναι red nose, blue nose, blue coat, red coat, brindle coat, cream coat, fawn με άσπρες patches ή μαύρες μάσκες, δεν έχει καμία σημασία. Όλα είναι 100% APBT (εκτός αν είναι διασταύρωση).

Όποτε την επόμενη φορά που κάποιος θα αρχίσει να μιλάει για διαφορετικές ράτσες του APBT που λέγεται «rednose» θα ξέρεις ότι δεν έχουν ιδέα για τι λένε και έχουν απλά ένα APBT με κόκκινη μύτη

Για την ράτσα AmStaff

AMSTAFF

Το αμερικανικό σταρφορντσαιρ τερριερ είναι το ίδιο σκυλί με το αμερικανικό πιτμπουλ τερριερ αλλά βγήκε από τα πιτ στη μέση της δεκαετίας του 1930. Η AKC άνοιξε τα βιβλία της σε λίγα μονό πιτ μπουλ που ταιριάζουν στα στανταρντ που έχουν διαλέξει, και κατέληξαν με το όνομα σταρφορντσαιρ τερριερς. Την αρχή της δεκαετίας του 1970 το όνομα άλλαξε σε αμερικανικό σταρφορντσαιρ τερριερ, για να αποφύγουν οποιαδήποτε σύγχυση με την ράτσα που λέγετε σταρφορντσαιρ μπουλ τερριερ από την Αγγλία που ήταν επίσης αναγνωρισμένη από την AKC. Τα αμερικανικά σταρφορντσαιρ τερριερ είναι τώρα αναθρεμμένα για να υπακούν, και με αρκετό ταπεραμέντο. Έχουν ένα στάνταρντ ύψους και συνήθως ζυγίζουν μεταξύ 50 και 80 lbs. Συνήθως έχουν λίγο πιο καλά στάνταρντ από τα πιτ μπουλ αλλά όχι πάντα. Η κόκκινη μύτη θεωρείτε λάθος στα στάνταρντ της ράτσας των AST και το φυσικό χαρακτηριστικό είναι στα περισσότερα AST. Τα rednose σκυλιά είναι όμοια με τα χαρακτηριστικά των αμερικανικών πιτμπουλ τερριερ παρόλα αυτά. Αυτό μπορεί να σε βοηθήσει να ξεχωρίσεις τις ράτσες. Εάν το σκυλί έχει κόκκινη μύτη είναι περισσότερο όμοιο με αμερικανικό πιτμπουλ τερριερ παρότι με AST.

Από τότε που μοιράζονται τους ιδίους πρόγονους με το αμερικανικό πιτμπουλ τερριερ (που μερικοί είναι διπλά εγγεγραμμένοι), τα AST και τα APBT δεν μοιράζονται μονό την ίδια εμφάνιση, αλλά και τις όμοιες προσωπικότητες. Η επιθετικότητα του σκυλού είναι ένα πιθανό χαρακτηριστικό και στις δυο ράτσες, αλλά όχι τόσο δυνατό και όμοιο στα AST όσο στα ξαδέλφια τους τα APBT. Τα AST υπερισχύουν σαν σκυλιά όμως, και σαν τα APBT που συχνά έχουν τρομακτική εμφάνιση. Αυτή η εμφάνιση και η υπερισχύων στάση τους μπορεί να προκαλέσει μια εχθρική αντίδραση προς άλλα σκυλιά με αποτέλεσμα τον καυγά.

AST ή AMSTAFF (American Staffordshire Terrier) APBT ( American Pit Bull Terrier )

Το Tεμπεραμέντο του PitBull

Εάν υπήρχε ένα εγχειρίδιο που θα περιέγραφε το ιδανικό τεμπεραμέντο ενός Pit Bull , θα έγραφε πιθανώς κάτι παρεμφερή: «Το Pit Bull είναι αγαθά φιλικό προς τους ανθρώπους, την οικογένεια, τους φίλους, και ξένους στον ίδιο βαθμό. Γνωστό για τον υγιή χαρακτήρα, το ισχυρό νεύρο, και τη μεγάλη νοημοσύνη του, κάνει έναν ιδανικό σύντροφο για οικογένειες με παιδιά, παραμένοντας ισχυρό με αρκετή ζωτικότητα ώστε να προστατεύσει τους αγαπημένους του αν υπάρξει ανάγκη». Δεν είναι απαραίτητο να αποκτήσει ειδική κατάρτιση και εκπαίδευση για φύλαξη (ανθρώπων και όχι χώρου), δεδομένου ότι είναι φυσικά προσαρμοσμένο στο περιβάλλον του και διαισθητικό για τις πραγματικές απειλές.

Αν και δεν είναι επιθετικό προς τους ανθρώπους χωρίς να υπάρξει πραγματική ανάγκη, το Pit Bull είναι επιθετικό απέναντι σε άλλα σκυλιά, σε διαφορετικές βαθμίδες. Το κατάλληλα κοινωνικοποιημένο και εκπαιδευμένο Pit Bull συνήθως δεν είναι ηθικός αυτουργός και υποκινητής ενός καυγά αλλά δεν θα κάνει πίσω αποφεύγοντας μια πρόκληση. Η φυλή είναι γνωστή για τον δυναμισμό σε κυνήγι θηραμάτων, και πρέπει να υπάρχει η απαραίτητη προσοχή όταν γάτες, κουνέλια, εσωτερικά πτηνά, και άλλα τέτοια ζώα βρίσκονται στον ίδιο χώρο. Η επιθετικότητα προς άλλα ζώα δεν πρέπει να αντιμετωπισθεί ως ελάττωμα, αν και η υπερβολική, ανεξέλεγκτη επιθετικότητα ούτε επιδιώκεται ούτε είναι σωστή. Η επιθετικότητα όμως προς τους ανθρώπους πρέπει να αντιμετωπισθεί ως σοβαρό ελάττωμα. Όπως περιγράφεται παραπάνω, το Pit Bull είναι γενικά μια πολύ φιλική, σταθερή, ασφαλής φυλή. Αν και τα τελευταία χρόνια μερικά άτομα έχουν κάνει κακή χρήση της φυλής και τα μέσα την έχουν παραποιήσει, η επιθετικότητα προς τους ανθρώπους δεν ήταν ποτέ και ούτε και τώρα είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα ενός Pit Bull. Η επιθετικότητα προς τους ανθρώπους είναι ένα σοβαρό θέμα, που πρέπει ληφθεί σοβαρά υπόψιν . Τα επιθετικά σκυλιά (δηλ. σκυλιά που δαγκώνουν ή προσπαθούν να δαγκώσουν ανθρώπους) είναι μια παρέκκλιση. Ο βρυχηθμός (πχ. όταν του πάρουμε ένα παιχνίδι ή όταν τον απομακρύνουμε από τον καναπέ, το κρεβάτι, κ.λπ.) πρέπει να θεωρηθεί μια προειδοποίηση, και ενδεχομένως πρόδρομος μιας συμπεριφοράς επιθετικής. Είναι επιτακτικό να ζητήσουμε επαγγελματική βοήθεια εάν το σκυλί εκδηλώσει οποιαδήποτε τέτοια συμπεριφορά.

Επειδή το Pit Bull είναι γενικά φιλικό με τους ανθρώπους, συνήθως δεν μπορεί να αντεπεξέλθει σε καθήκοντα φρουράς ιδιοκτησίας. Πολλά δείγματα της φυλής θα επέτρεπαν σε ξένους να μπούνε στο σπίτι ή στον κήπο χωρίς καμία αναστάτωση, είτε ο ιδιοκτήτης είναι παρών είτε όχι. Σαν φύλακας του «δικού του» ανθρώπου , εντούτοις, το Pit Bull είναι αρκετά πρόθυμο και ικανό να παρεμποδίσει μια επίθεση. Η φυλή έχει το κύρος της εξαιρετικής κρίσης και θα αντιδράσει μόνο στις πραγματικές απειλές. Λαμβάνοντας υπόψη τα χαμηλά ένστικτα φρούρησης ιδιοκτησίας αλλά και την φυσική προδιάθεση ενός Pit Bull να προστατέψει τον ιδιοκτήτη του εάν χρειαστεί, καλό θα ήταν να μείνει μακριά από οποιαδήποτε μορφή εκπαίδευσης φρούρησης και προστασίας. Ένα καλό σκυλί μπορεί να καταστραφεί αρκετά εύκολα, κάνοντας το ένα ζώο που μπορεί να γίνει επικίνδυνο για τους ανθρώπους. Μην προσπαθήσετε να κάνετε το Pit Bull κάτι που δεν είναι. Εάν αυτό που επιθυμείτε είναι ένα σκυλί φρουράς, είναι καλύτερο να κοιτάξετε σε μια από τις φυλές που έχουν δημιουργηθεί συγκεκριμένα για αυτό τον τύπο εργασίας. Αυτή η φυλή είναι γνωστή για να προκαλεί το γέλιο και την χαρά των ιδιοκτητών της. Για να το πετύχουν αυτό μπορούν να φερθούν χαζά σε σημείο που αγγίζει το γελοίο. Χοροπηδούν, στριφογυρίζουν, κυλιόνται στο πάτωμα, ξαπλώνουν αφήνοντας το κεφάλι τους να κρέμεται από την άκρη του καναπέ, τρέχουν γύρω-γύρω από το καθιστικό. Είναι δραστήρια, αεικίνητα και ενεργητικά, πάρα πολύ για μερικούς και ακριβώς όσο πρέπει για άλλους… Το Pit Bull είναι γενικά αρκετά επιθετικό προς άλλα ζώα, αν και ο βαθμός επιθετικότητας ποικίλει από σκυλί σε σκυλί. Επειδή είναι από την φύση του επιθετικό απέναντι σε άλλα ζώα, είναι απαραίτητο για τον ιδιοκτήτη του να πάρει ορισμένες προφυλάξεις στην κατοικία, την κατάρτιση, και την κοινωνικοποίηση του ζώου. Έχει επίσης ένα πολύ ισχυρό ένστικτο κυνηγίου θηραμάτων. Τα μικρά ζώα όπως τα πουλιά, οι σκίουροι και οι γάτες αντιμετωπίζονται συχνά ως στόχοι «κυνηγιού». Το νεαρό Pit Bull πρέπει να κοινωνικοποιηθεί αρχικά με πολλούς τύπους ζώων και άλλων σκυλιών. Η βασική κατάρτιση υπακοής από νωρίς είναι απαραίτητη. Δεδομένου ότι τα περισσότερα Pit Bull είναι προδιατεθειμένα στη ζωική επιθετικότητα, η κοινωνικοποίηση και η κατάρτιση είναι πολύ καλά εργαλεία για την διαχείριση τους. Ένα σκυλί που έχει ανατραφεί κατάλληλα θα είναι ευκολότερο να χειριστεί και να ελεγχθεί από ένα σκυλί που δεν έχει κοινωνικοποιηθεί ή δεν έχει διδαχθεί πώς να συμπεριφερθεί. Η ζωική επιθετικότητα όσων αφορά το Pit Bull είναι ένα δυσνόητο πράγμα. To να επιτρέπουμε σε ένα Pit Bull να επιβληθεί σε άλλα σκυλιά είναι επικίνδυνο και μπορεί πολύ εύκολα να οδηγήσει σε τραυματισμούς. Εντούτοις μπορεί σίγουρα να βοηθήσει σε μερικές περιπτώσεις (ιδιαίτερα με τα νέα αρσενικά), γι αυτό μην βασιστείτε στη λειτουργία που αποβάλλει την επιθετικότητα πλήρως. Και τα δύο φύλα μπορούν να είναι επιθετικά απέναντι σε άλλα ζώα αν και τα αρσενικά μπορούν να είναι περισσότερο ευερέθιστα. Η επιθετικότητα μεταξύ σκυλιών ιδίου φύλου είναι ένα πρόβλημα, και πολλοί ιδιοκτήτες έχουν δηλώσει ότι οι πάλες μεταξύ θηλυκών είναι πολύ χειρότερες από αυτές μεταξύ αρσενικών. Ανεξάρτητα από το φύλο, γενικά θεωρείται ότι σε μία οικογένεια η ύπαρξη σκυλιών ίδιου φύλου δεν είναι μια καλή ιδέα, ιδιαίτερα για ένα αρχάριο ιδιοκτήτη . Τα Pit Bull αργούν να ωριμάσουν. Ένα σκυλί μπορεί να μην παρουσιάσει το αληθινό τεμπεραμέντο του έως ότου είναι 2 ή 3 ή ακόμα και 4 ετών. Ακριβώς επειδή το κουτάβι σας έχει φθάσει ενός έτους χωρίς να έχει παρουσιάσει ζωική επιθετικότητα δεν σημαίνει ότι δεν θα φανερώσει ποτέ αυτό το γνώρισμα. Μπορεί όμως κάλλιστα να συνυπάρχει ειρηνικά με άλλα σκυλιά και ζώα. Η σωστή εκπαίδευση, η κοινωνικοποίηση και η συμπεριφορά του ιδιοκτήτη διαδραματίζουν τον σημαντικότερο ρόλο εάν ένα Pit Bull τα πάει καλά ή όχι με άλλα ζώα. Πολλοί άνθρωποι κρατούν επιτυχώς δύο ή και τρία Pit Bull και άλλα κατοικίδια ζώα στην ίδια οικογένεια. Η επιτυχία είναι βασισμένη στην προσεκτική επίβλεψη, την κατάλληλη διαχείριση και την κατάρτιση, για κάθε ζώο μεμονωμένα.

pitbull.gr