Βαλεντινος Τσ

Το Βαλεντίνο τον συνάντησα πριν χρόνια όταν σκηνοθετούσε την παράσταση του φίλου μου του Γιώργου Αγγελίδη. Από την πρώτη στιγμή κατάλαβα ότι ήταν περίεργος άνθρωπος. Γεμάτος χιούμορ. Μιλούσε με τους ηθοποιούς του και προκαλούσε ένα εύθυμο κλίμα. Και στο πέρασμα του χρόνου, ο Βαλεντίνος συνέχισε να δημιουργεί και κάθε χρόνο ενημερώνομαι για τις δουλειές του.

Έτσι φέτος ο Βαλεντίνος ανεβάζει μια νουάρ παράσταση. Και με συνοπτικές διαδικασίες, ξεκινήσαμε την κουβέντα μας για να μου δώσει πληροφορίες σχετικά με αυτή. Ας μας τα πει ο ίδιος όμως.

1)      Ποια είναι η «Ύποπτη για τον φόνο της» Βαλεντίνε;
Η “ Ύποπτη για τον φόνο μου ” είναι ένα θεατρικό έργο που προέκυψε από την αγάπη μου για την noir αισθητική και θέλησα να δημιουργήσω μια παράσταση ατμοσφαιρική που θα την μεταφέρει στο θέατρο και στους θεατές. Προσπάθησα να παντρέψω το κείμενο, με κοστούμια, σκηνικά και μουσική ώστε να αποδοθεί όσον το δυνατόν πιο καθαρά η αίσθηση των 50s, στην Νέα Υόρκη.

Κεντρική ιδέα του έργου είναι ο έρωτας. Ο έρωτας που σε μετατρέπει σε πιόνι του και σε ωθεί στο να έρθεις αντιμέτωπος με τα πάθη και τις αδυναμίες σου. Αυτός κινεί τα νήματα και σε αφήνει γυμνό και εκτεθειμένο.

poster

2)      Τι θα δει κανείς στην παράστασή σου αυτή;

Θα δει μια παράσταση με κινηματογραφική αισθητική και σκηνοθεσία προσαρμοσμένη στο θέατρο, που θα σε ταξιδέψει στη Νέα Υόρκη του 1950. Τα σκηνικά, η μουσική, τα κοστούμια καθώς και οι φωτισμοί συμπρωταγωνιστούν μαζί με τους ηθοποιούς στο έργο αυτό.

O νεαρός αστυνομικός Τζόρτζ Φέρμπεν ερευνά την υπόθεση δολοφονίας της Άννα Γουόρεν, που τάραξε την κοσμική ζωή της Νέας Υόρκης. Οι ύποπτοι… πρόσωπα οικεία, στενά συνδεδεμένα μαζί της. Το πορτραίτο της, τον καθιστά δέσμιο της γοητείας της. Μέσα από τις ανακρίσεις και τις μαρτυρίες, βγαίνει το «πόρισμα» της ενοχής του καθενός. Όλοι είχαν λόγο να την δολοφονήσουν. Ποιός το έκανε όμως; Ποιός είναι ο θύτης και ποιός το θύμα; Πού βρίσκεται η αλήθεια πίσω απ΄όλες αυτές τις αντιφατικές καταθέσεις; Μέσα σε μια στιγμή μπορούν όλα να ανατραπούν!

Όλα αυτά συμβαίνουν στη σκηνή του θεάτρου Βαφείου – Λάκης Καραλής κάθε Τετάρτη και Πέμπτη.

3)      Τι καθιστά μια παράσταση καλή;

Μια παράσταση για να  θεωρηθεί «καλή» πρέπει να έχει καλό κείμενο και να αποδοθεί άρτια σκηνοθετικά. Βασικό βέβαια και πρωτεύοντα ρόλο έχουν οι ηθοποιοί και η χημεία που έχουν επί σκηνής. Αν οι ηθοποιοί ταιριάζουν μεταξύ τους τότε αποδίδουν καλύτερα και αυτό περνάει στο κοινό.

4)      Πώς επιλέγεις τους ηθοποιούς με τους οποίους θα δουλέψεις σε κάθε παράσταση;
Για να επιλέξω έναν ηθοποιό θα πρέπει να ταιριάζει για το ρόλο αρχικά. Δοκιμάζω και δοκιμάζομαι. Δεν θα έπαιρνα κάποιον που δεν θα ταίριαζε με το σύνολο. Όταν δημιουργείς μια ομάδα κοιτάς όλες τις παραμέτρους, ύψος, βάρος, χρώμα δέρματος και άλλα. Ένας ζωγράφος για να δημιουργήσει έναν πίνακα συνδυάζει τα χρώματα ώστε να δέσουν αρμονικά μεταξύ τους. Αυτό κάνει και ένας σκηνοθέτης. Ο χαρακτήρας βέβαια είναι αστάθμητος παράγοντας. Δεν μπορείς να ταιριάξεις με όλους, αλλά αν μπορείς να συνεργαστείς αρμονικά τότε συνεχίζεις. Ευτυχώς φέτος δεν έχουμε τέτοια προβλήματα.

ΟΜΑΔΙΚΟ1

5)      Σκηνοθεσία ή υποκριτική;

Ο συνδυασμός. Ο σκηνοθέτης δημιουργεί και ο ηθοποιός εκτελεί. Ηθοποιός είμαι που γράφει θεατρικά έργα και νιώθει την ανάγκη να τα κοινωνήσει στους θεατές. Το ότι ανεβάζω δικές μου παραστάσεις δεν αποκλείει το γεγονός ότι θα πω «ναι» σε κάποια συνεργασία που θα μου προτείνουν. Είμαι ανοιχτός σε προτάσεις και τις αναμένω με χαρά.

6)      Τι θες να πεις κάθε χρόνο με τα έργα σου;

Δεν υπάρχει στόχος, ούτε σκοπός. Εγώ δημιουργώ εικόνες και πλάθω χαρακτήρες βάση του έργου που θέλω να ανεβάσω κάθε φορά. Το τι θέλει να κρατήσει ο θεατής όταν φύγει από το θέατρο είναι στη δική του κρίση και επιλογή.

Φέτος, θα ήθελα ο θεατής να απολαύσει την παράσταση σαν να έβλεπε ένα κλασσικό film noir σε έναν παλιό κινηματογράφο. Θέλω να κρατήσει φεύγοντας από το θέατρο την αίσθηση και να θυμάται τους χαρακτήρες που θα δει επί σκηνής.

7)      Δώσε μου ένα σχόλια για το σήμερα.

Είμαστε ένας λαός «καλόβολος» που προσπαθούμε να αλλάξουμε τη καθημερινότητα μας από τον καναπέ του σπιτιού μας  μέχρι να νιώσουμε την απειλή. Τον ανθρωπισμό τον έχουμε. Τώρα μαθαίνουμε και την υπευθυνότητα.

8)      Μια ευχή για το μέλλον;

Yγεία πάνω από όλα και εύχομαι οι άνθρωποι να γίνουν ακόμα πιο άνθρωποι στο μέλλον.

Έτσι κλείσαμε την κουβέντα μας με τον Βαλεντίνο. Μια κουβέντα γεμάτη θέατρο και τέχνη. Ελπίζω οι άνθρωποι με όρεξη να συνεχίσουν να δημιουργούν. Και η χώρα μας να γεμίσει τις σκηνές της με νέες παραστάσεις, νέων ανθρώπων.