9a13ee17cdafb2399bf211ced5bfb878

Είναι από τους ηθοποιούς που θυμάμαι από παιδί. Κατάφερνε πάντα να ενσαρκώνει με μεγάλη επιτυχία όποιον ρόλο αναλάμβανε. Είναι ο ηθοποιός που πάντα αγαπάμε να μισούμε, χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερος λόγος γι αυτό. Μα στην πραγματικότητα, είναι τόσο ευγενική φύση, που δύσκολα μπορεί κανείς να μην τον συμπαθήσει.

Ένα μεσημέρι του Αυγούστου τα είπαμε στο τηλέφωνο. Όχι παραπάνω από πέντε λεπτά. Μα πέντε λεπτά, που ήταν ικανά να με κάνουν να θέλω να δω την «Ιφιγένεια». Πέντε λεπτά γεμάτα. Μια κουβέντα σύντομη, μα τόσο ουσιαστική με αφορμή την παράσταση «Ιφιγένεια εν αυλίδι» που περιοδεύει αυτό το καλοκαίρι . Κι έτσι, λέξη προς λέξη σας την μεταφέρω.

1.       Κύριε Χειλάκη, πώς ανταποκρίνεται το κοινό στον λόγο του Ευριπίδη;

Νομίζω, όπως πρέπει. Βυθίζεται σε σκέψεις!
2.       Αλληγορικά μιλώντας , πιστεύετε πως είναι απαραίτητη πάντα μια θυσία για να πετύχει μια εκστρατεία που για κάποιους θεωρείται αναγκαία;

Εδώ, λοιπόν, βάζουμε δυο υποφακέλους. Τι θεωρείται αναγκαίο; Πώς το ορίζεις; Αν το θεσφατοποιείς. Το καλύπτεις με καθήκοντα πατρίδας, θρησκείας κι οικογένειας. Ή αν αυτό το καθήκον, αυτός ο σκοπός της όποιας εκστρατείας είναι γατί πρέπει να αναλάβεις την ευθύνη απέναντι σε εσένα ή τον λαό σου. Όπως και να το θέσεις, όμως, είναι ζητημα ευθύνης. Η ευθύνη ζητά θυσίες. Αλλά, ειδικά στο συγκεκριμένο έργο, η ευθύνη κι η θυσία που πρέπει να γίνει είναι ο Αγαμέμνονας να χάσει την αρχιστρατηγία κι όχι να χάσει το παιδί του.

IFIGENEIA_FOTO
3.       Πώς καταφέρατε με τρεις βασικούς ηθοποιούς να γεμίσετε τόσο έντονους ρόλους;

Γιατί στηριχτήκαμε στο τριαδικό σύστημα των υποκριτών του αρχαίου δράματος. Ένα από τα δομικά του στοιχεία. Πρέπει να ξέρουμε ότι είναι νεωτερισμός του 20ου αιώνα κάθε ρόλος σε ένα αρχαίο δράμα να παίζεται από έναν ηθοποιό. Εμείς, με τον Βαγγέλη τον Δούνια, τον σκυνοθέτη, ψάξαμε ξανά τον τρόπο που μπορείς να αφηγηθείς την ιστορία με τρεις ηθοποιούς παίζοντας όλους τους ρόλους. Αυτό είναι κι ένα πολύ μεγάλο στοιχείο του αφηγηματικού θεάτρου. Κι επειδή είμαστε, εντός κι εκτός εισαγωγικών, οπαδοί του αφηγηματικού θεάτρου, πιο πρόσφορο έδαφος από το αρχαίο αττικό δράμα δεν είχαμε για να μπορέσουμε να ασχοληθούμε με αυτό. Ειδικά, στο αττικό δράμα, στα δομικά του στοιχεία, η όρχηση, το μέλλος,  οι τρεις υποκριτές.

4.       Για ποιο λόγο το κοινό να παρακολουθήσει την παράσταση αυτή;

Γιατί θα αναρωτηθεί για πάρα πολλά πράγματα, δεν θα του δώσουμε καμία απάντηση. Νομίζω πως οι μοναχείς θεατές αυτό ζητάνε. Δεν θέλουν απαντήσεις. Θέλουν νέους δρόμους στις ερωτήσεις τους.

5.       Από τον «Ταρτούφο» στην «Ιφιγένεια». Πώς ήταν η αναμέτρηση με αυτά τα κείμενα;

Μεγαλύτερη χαρά, νομίζω, δεν υπάρχει για έναν δημιουργό ή ηθοποιό να ασχοληθεί με κείμενα τα οποία είναι εκεί γι αυτόν, οι ιστορίες τους είναι ήδη πολύ σημαντικές και, το μόνο που έχει να κάνει, είναι να τις αναδείξει. Όλη μας η προσπάθεια, όλος μας ο κόπος είναι στο να αναδείξουμε την ιστορία και όχι να καιροσκοπήσουμε υπέρ μας για να δείξουμε ότι είμαστε καλοί, άρτιοι ή άριστοι. Είμαστε άνθρωποι οι οποίοι μπορούν να πουν μια ιστορία που έχει γραφτεί πριν 2500 χρόνια, όπως είναι η Ιφιγένεια, ή πριν 400, όπως είναι ο Ταρτούφος. Γι αυτό ασκούμαστε ούτως ή άλλως.
6.       Τι να περιμένουμε τον χειμώνα;

Μια παράσταση με τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη, σε σκηνοθεσία του ίδιου, του Κόνορ Μακ Φέρσον, ενός Ιρλανδού συγγραφέα, που λέγεται «Ο Φάρος». Θα παίζει ο Κωνσταντίνος, ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, ο Νίκος ο Ψαράς, ο Προμηθέας ο Αλειφερόπουλος  κι εγώ.

emilios-hilakis-5
7.       Ένα σχόλιο για το σήμερα;

Είναι η παράστασή μας ένα σχόλιο για το σήμερα.
8.       Μια ευχή για το μέλλον;

Το ίδιο. Δεν έχω να σου πω τίποτα πραγματικά, επειδή, το σημαντικότερο γεγονός  αυτή την στιγμή στην ζωή μου είναι αυτή η παράσταση κι επειδή με ενδιαφέρει άρα πολύ, την βλέπω κι ως παρόν κι ως μέλλον. Και δεν μπορώ να κάνω κι αλλιώς, ειλικρινά.

Κάπως έτσι κλείσαμε την κουβέντα μας. Και κάπως έτσι άρχισα να σκέφτομαι πιο επισταμένα τον Ευριπίδειο μύθο. Την ιστορία της Ιφιγένειας, που για να αποπλεύσει με ούριο άνεμο ο στρατός των Μυρμιδόνων θυσιάστηκε, για ένα πουκάμισο αδειανό. Και κάπως έτσι, ανανεώσαμε το ραντεβού μας για το Σάββατο που θα έρθει στην Χαλκιδική η Ιφιγένεια και το δράμα θα ανοίξει την αυλαία του μπροστά στα μάτια μας.