Η περίοδος της Γερμανικής κατοχής γέννησε πολλές ιστορίες που μπορούν να τροφοδοτήσουν τους συγγραφείς και με το πέπλο της μυθοπλασίας να στήσουν ένα πολύ αξιόλογο μυθιστόρημα, που ο αναγνώστης θα δυσκολευτεί να διαχωρίσει σε αυτό την αλήθεια από το φανταστικό. Μέχρι τώρα, σε μια προσπάθεια να ξορκίσουν τις κακές μνήμες, ίσως, δεν είχαμε τόσα πολλά βιβλία που να ασχολούνται με αυτή την θεματική. Τον τελευταίο καιρό, όμως, όλο και περισσότεροι συγγραφείς καταπιάνονται με το τόσο ενδιαφέρον θέμα και αναπτύσσουν τις ιστορίες τους κάτω από την «πίεση» της μπότας του άξονα.

Σε ένα μικρό νησί, η μικρή τοπική κοινωνία προσπαθεί να αντέξει υπό το βάρος του άρτι αφιχθέντος γερμανικού ζυγού. Οι ισορροπίες διαταράσσονται και το μικρό τοπικό συμβούλιο καλείται να λάβει αποφάσεις που θα αλλάξουν την καθημερινότητά τους. Στο νησί, θα καταφθάσει σύντομα ο Γερμανός Ιατρός Κρίστιαν Μίλερ, που θα αποπειραθεί να καταπραΰνει τις πληγές των νησιωτών.

Η Σόφη Θεοδώρου ξέρει να βαδίζει με στέρεα βήματα στο μονοπάτι της λογοτεχνίας. Διαλέγει μοτίβα τα οποία μπορεί να διαχειριστεί. Κάνει έρευνα και καταφέρνει να δώσει στοιχεία της πραγματικότητας αριστοτεχνικά πλεγμένα με μυθιστορηματικά στοιχεία που καθιστούν την ιστορία της ευχάριστη και «ψυχαγωγική» για τον αναγνώστη.

Σε πολλά σημεία, καθυστερεί να δώσει την εξέλιξη που οι αναγνώστες περιμένουν. Στήνει το περιβάλλον της ιστορίας της. Θέτει τα θεμέλια με όσες περισσότερες λεπτομέρειες μπορεί. Αναλύει τα συμβάντα. Και στο τέλος, συνεχίζει με την πολυπόθητη εξέλιξη, έχοντας εξασφαλίσει ότι δεν υπάρχουν κενά μεταξύ των ιστοριών που μας αφηγείται.

Σε μια εποχή που η ελληνική γλώσσα περνάει την μεγαλύτερή της κρίση, με την λεξιπενία των ανθρώπων να έχει αγγίξει πρωτόγνωρα επίπεδα, η Θεοδώρου υιοθετεί έναν τρόπο γραφής απλό και κατανοητό. Χωρίς εξεζητημένα σχήματα λόγου ή στοιχεία και αφηγηματικές τεχνικές που θα μπερδέψουν τον αναγνώστη, στοιχειοθετεί ένα βιβλίο που μπορεί να διαβαστεί εύκολα από τον καθένα και να γίνει ακόμη πιο εύκολα αντιληπτό.

Ο Γερμανός Γιατρός είναι ένα βιβλίο που θα άξιζε να διαβαστεί γιατί πέραν του ιστορικού υπόβαθρου, μας δίνει και στοιχεία για τον τρόπο που λειτουργούσαν οι κοινωνίες της εποχής. Μας δίνει μια ικανοποιητική εικόνα για τα στερεότυπα και τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι άνθρωποι και οι γυναίκες, κυρίως, για την ιδιοτελή και ανθρωποφαγική στάση που ανέπτυξαν πολλοί για να επιβιώσουν κατά την περίοδο του πολέμου κι άλλα τόσα φαινόμενα που αρνούμαστε να παραδεχτούμε.

Η Σόφη Θεοδώρου κατάφερε να γράψει ένα αξιόλογο βιβλίο. Ευχάριστο ή δυσάρεστο, το κρίνει το τέλος και ο τρόπος που το λαμβάνει ο καθένας. Σίγουρα, πάντως, είναι ένα βιβλίο ενδιαφέρον.