Το να έχεις μακροχρόνιες φιλίες είναι καλό πράγμα. Γνωρίζεις τον άλλον σε βάθος, μαθαίνεις τα «χούγια» του, έχεις έναν ώμο να κλάψεις όταν το χρειαστείς. Κυρίως, όμως, ξέρει να σου προτείνει βιβλία να διαβάσεις, κι ας έχει απώτερο σκοπό να ξεμοναχιαστείς για τουλάχιστον μία εβδομάδα και να χαρίσεις άπλετες στιγμές ηρεμίας.

Μετά την πολυσυζητημένη σειρά «50 αποχρώσεις του γκρι», η επί σειρά ετών φίλη μου λάτρεψε την πένα της E L James και στον καφέ της προηγούμενης εβδομάδας, επέμεινε να είναι το επόμενο που θα αφήσει τα ράφια μου για μια εβδομάδα. Ο Μαξίμ Τρεβέλυαν είναι ένας άνδρας που στην ζωή του καταφέρνει τα πάντα χωρίς μόχθο. Κάνει πολυτάραχη ζωή, δεν στερείται το σεξ και είναι ο ορισμός αυτού που λέμε Μπον Βιβέρ, μέχρι την στιγμή που κληρονομεί τον οικογενειακό τίτλο ευγενείας. Στην σημαντικότατη αυτή αλλαγή που επέρχεται στην ζωή του, γνωρίζει μια μυστηριώδη νέα, που θα ερωτευτεί και θα κάνει τα πάντα για να την προστατέψει.

Πολλοί θα σπεύσετε να πείτε ότι η ιστορία είναι παρόμοια με αυτή των «50 αποχρώσεων…». Ωστόσο, εγώ θα σας πω ότι εδώ βλέπουμε μια πολύ πιο σύντομη εκδοχή και με πολύ περισσότερο ενδιαφέρον, αφού στο βιβλίο αυτό έχουν παραληφθεί οι ακραίες πορνογραφικές λεπτομέρειες. Παράλληλα, το μοτίβο του νέου και επιτυχημένου από πουθενά δεν υφίσταται, αφού εδώ ο ήρωας τα είχε βρει όλα έτοιμα. Συνεπώς, η ιστορία παραμένει σε μεγάλο βαθμό πρωτότυπη και οποιαδήποτε ομοιότητα με την τριλογία έγκειται στο  γεγονός ότι τα βιβλία αυτά είναι αποκυήματα της ίδιας πένας.

«Ο Κύριος» είναι ένα βιβλίο ανάλαφρο και διασκεδαστικό. Μπορεί να χαρίσει όμορφες εικόνες στον αναγνώστη και κυρίως, η μετάφρασή του έχει γίνει με πολύ προσεκτικό τρόπο, πράγμα σπάνιο σε βιβλία που αποτελούν μέρος μεταφρασμένης λογοτεχνίας και κουβαλάνε ένα τόσο διάσημο όνομα συγγραφέα στην ράχη τους.

Επιπλέον, η E L James  με τα βιβλία της πουλάει αυτό που κάθε αναγνώστης θέλει από ένα βιβλίο. Μια ζωή λαμπερή, χωρίς στερήσεις, με εσωτερικές αναζητήσεις που παίρνουν τον δρόμο τους. Μια ζωή, όπου ο έρωτας είναι εύκολος, που το σεξ είναι πάντα ευχάριστο και τα προβλήματα της καθημερινότητας δεν είναι οι λογαριασμοί που τρέχουν, μα αν η γραβάτα ταιριάζει με το σακάκι.

Με τα βιβλία της πουλάει την ζωή που δεν μπορεί ο μέσος αναγνώστης να ζήσει. Τις μέρες που φωτίζονται από καθαρό πάθος και ερωτικά σμιξίματα, από στιγμές ανάλαφρες και έντονες. Ένα σωρό στοιχεία που κάθε γυναίκα και άντρας –ενδόμυχα, και ας μην το παραδέχονται συνήθως- έχουν κατά διαστήματα ονειρευτεί και ζηλέψει σε όσους έχουν καταφέρει να τα ζήσουν.

«Ο Κύριος» είναι ένα τέτοιο βιβλίο και για τον λόγο αυτό μου άρεσε. Με έβαλε στο τρυπάκι της αυθυποβολής. Να σκεφτώ πώς θα ήταν αν εγώ ήμουν στην θέση του Μαξίμ. Αν εγώ ζούσα με το οικόσημο. Αν εγώ ερωτευόμουν την κοπέλα αυτή. Και στο τέλος…

Το να διαβάζεις ένα βιβλίο είναι ο τρόπος να κατακτήσεις τις στιγμές της υπέρτατης χαλάρωσης. Το να συζητάς μετά για αυτό με φίλους είναι η εγγύηση ότι  θα περάσεις όμορφα σε μια έξοδο. Συνεπώς, διαβάζουμε βιβλία και τα συζητάμε με όσους αρέσκονται σε αυτά.

Καλή ανάγνωση!