Ένας από τους μεγαλύτερους φόβους των ανθρώπων είναι ο δημόσιος λόγος. Δεν είναι δύσκολο να το κατανοήσει κανείς· φανταστείτε, απλώς, πως στέκεστε μπροστά σε ένα κοινό πενήντα ατόμων και πως πρέπει να τους παρουσιάσετε ένα θέμα που ναι μεν σημαίνει κάτι για εσάς, αλλά όχι απαραίτητα και για αυτούς.

Το άγχος που πολλοί από εμάς νιώθουμε σε μια τέτοια περίπτωση είναι τόσο έντονο που απλώς… απέχουμε από το «καθήκον» της παρουσίασης, ή αποτυγχάνουμε στο λόγο μας (χάνουμε τη ροή του, χρησιμοποιούμε λανθασμένη γλώσσα του σώματος, δε διατηρούμε οπτική επαφή με το κοινό και, τελικά, δεν περνάμε τα σωστά μηνύματα).

Πώς μπορούμε, λοιπόν, να αποβάλλουμε το άγχος μας και να διαχειριζόμαστε με άνεση και επιτυχία το δημόσιο λόγο;

Το παν δεν είναι η ανακάλυψη της μυστικής συνταγής, αλλά η σωστή προετοιμασία. Για να μην έχουμε άγχος τη στιγμή του λόγου μας, πρέπει να έχουμε προετοιμάσει ορθά τη δομή του, τα κύρια σημεία στα οποία θέλουμε να εστιάσουμε, καθώς και τη διάρκεια της παρουσίασής μας. Πρέπει να έχουμε προβάρει το λόγο μας αρκετές φορές, ακόμη και μπροστά σε ένα καθρέφτη, ή να μαγνητοσκοπήσουμε την παρουσίασή μας, ώστε να διορθώσουμε τα σημεία που δε μας αρέσουν.

Υπάρχουν, ωστόσο, και κάποια άλλα μικρά μυστικά που μπορούν να μας βοηθήσουν.

Ας φέρουμε στο νου μας κάποιο άτομο που γνωρίζουμε και που, κατά τη γνώμη μας, έχει εξαιρετικές ικανότητες δημόσιου λόγου. Γιατί επιλέγουμε το άτομο αυτό; Τι κοινό έχουμε μαζί του, ή, καλύτερα, τι κοινό θα θέλαμε να έχουμε μαζί του; Πώς χειρίζεται το λόγο, το σώμα και το βλέμμα του; Πώς είναι ντυμένος/-η; Το «ίνδαλμά» μας είναι ο καθρέφτης της παρουσίασης, του λόγου και της εικόνας που θέλουμε να δώσουμε εμείς. Επομένως, μπορούμε να προετοιμαστούμε «καθ’ εικόνα και ομοίωσή του» – να υιοθετήσουμε μερικά χαρακτηριστικά του και να αναλογιστούμε πώς θα αντιδρούσε στο άγχος το άτομο αυτό.

Πώς να ξεπεράσετε το άγχος του δημόσιου λόγου!Έπειτα, σειρά έχει να φανταστούμε τον εαυτό μας στη σκηνή. Όταν μιλάμε δημόσια, εμείς είμαστε οι πρωταγωνιστές. Τα φώτα στρέφονται σε εμάς. Το άγχος μας μπορεί να είναι δημιουργικό, αλλά στην πραγματικότητα μας ρουφά ενέργεια που θέλουμε να δώσουμε στο λόγο μας και στο κοινό μας. Επομένως, είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε πως εμείς και μόνο εμείς «είμαστε οι βασιλιάδες και οι βασίλισσες της σκηνής» τη στιγμή που μιλάμε. Και να συμπεριφερθούμε ανάλογα – είναι μια στιγμή δόξας αυτή που θα ζήσουμε, όχι ντροπής! Εδώ, κάτι που μπορεί να βοηθήσει είναι και η εξωτερική εμφάνιση: όταν περιποιούμαστε τον εαυτό μας, νιώθουμε ακόμη πιο δυνατοί και άνετοι μπροστά στο κοινό.

Φυσικά, οφείλουμε να πιστέψουμε πως μπορούμε να μιλήσουμε δημόσια. Είναι το στάδιο όπου ξέρουμε το θέμα για το οποίο μιλάμε, ξέρουμε τον ιδεατό τρόπο ομιλίας, γνωρίζουμε πως είμαστε στο επίκεντρο (και το απολαμβάνουμε) και τώρα ναι, είμαστε γεμάτοι αυτοπεποίθηση για το λόγο μας.

Τη στιγμή που ετοιμαζόμαστε να βγούμε στη σκηνή ας αποφύγουμε την αρνητική αυτοκριτική ή τις υψηλές προσδοκίες. Αρκεί να γνωρίζουμε πως είμαστε καλά προετοιμασμένοι και πως θα δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό. Τη στιγμή της παρουσίασής μας, μπορούμε να εστιάσουμε σε κάποια πρόσωπα από το ακροατήριο που μας μεταφέρουν θετική ενέργεια. Επίσης, μπορούμε να μπούμε στο φαύλο κύκλο του χαμόγελου: εάν χαμογελάμε στο κοινό, τότε λαμβάνουμε πίσω χαμόγελα, χαμογελάμε ξανά κ.ό.κ. Έτσι, αποβάλλουμε το άγχος και απολαμβάνουμε τη στιγμή.

Καλή επιτυχία!

πηγή: flowmagazine.gr