timthumb.php

Ξύπνημα το πρωί νωρίς. Λίγα λεπτά για να ετοιμαστεί ίσως να φάει και ένα πρωινό. Θα φύγει από το σπίτι  με την τσάντα του. Εκεί συνήθως κουβαλάει τον ιατρικό εξοπλισμό , μπορεί μια αλλαξιά ρούχα, τα χαρτιά των ασθενών που έχει αναλάβει και μερικά τετράδια/βιβλία. Θα φτάσει στην εργασία του κάμποσα λεπτά αργότερα. Ήδη οι ασθενείς περιμένουν, μαζί και οι συνοδοί για να μάθουν κάποιο νέο για τους αγαπημένους τους. Ο ειδικευόμενος ξεκινά ένα τουρ στους θαλάμους να εξετάσει τους αρρώστους και να κανονίσει τις νέες εξετάσεις. Στο μεταξύ πρέπει να τρέξει να παραλάβει τα αποτελέσματα των προηγούμενων εξετάσεων καθώς ειναι σημαντικές για την θεραπεία του ασθενή. Καθώς τα κάνει αυτά πρέπει να είναι συνέχεια στο τηλέφωνο με τα γραφεία που πραγματοποιούν εξετάσεις όπως ακτινογραφίες, υπερήχους κ.α για να «σπρώξει» λίγο το θέμα και να γίνει η δουλειά. Τις περισσότερες φορές έχει να εισπράξει και την απάθεια ή χειρότερα την αγένια του υπευθύνου, καθώς αυτός είναι μοναχά ένας ειδικευόμενος και δεν έχει έναν υψηλό τίτλο, ώστε να τον προσκυνάνε.

newego_LARGE_t_1101_54578358

 

Αργά το πρωί πρέπει να αφήσει τις δουλειές που τρέχουν και να συμμετέχει στην καθημερινή επίσκεψη που κάνουν οι γιατροί στους θαλάμους, ώστε να ενημερώσει τους ανωτέρους για την πορεία των αρρώστων. Όταν τελειώσει αυτό ξαναγυρνά στο γραφείο γιατί έχει να συμπληρώσει χαρτούρα. Όλοι θέλουν ένα ενημερωτικό, ένα παραπεμπτικό και κάπου εκεί αρχίζουν και οι συνοδοί να μαζεύονται σαν σμήνος για να ρωτήσει ο καθένας τα δικά του. Ο ειδικευόμενος παρακαλά για λίγα λεπτά να βάλει σε μια σειρά τις εργασίες του, αλλά ποτέ δεν τα κερδίζει αυτά τα πολυπόθητα λεπτά. Ούτε για να πάρει μια ανάσα.

Ανάμεσα στην χαρτούρα, την γκρίνια των ανωτέρων γιατί δεν έχουν τα χαρτιά όταν τα θέλουν, γιατί οι ίδιοι ανώτεροι θα τον χλευάσουν και θα τον ταπεινώσουν επειδή τους το επιτρέπει η κοινωνική θέση τους και την γενική παράνοια, ο ειδικευόμενος πολλές φορές πρέπει να συνοδέψει τον ασθενή του σε κάποια εξέταση. Ακόμα περισσότερο πρέπει ο ίδιος να τον οδηγήσει στο κατάλληλο χώρο καθώς οι τραυματιοφορείς δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες του νοσοκομείου. Κοινώς ο ειδικευόμενος αναλαμβάνει χρέη νταντάς και τραυματιοφορέα. Και όχι μόνο αυτό. Ο ειδικευόμενος ενίοτε πρέπει να υποστεί τα σωματικά υγρά του ασθενή, την γκρίνια του, τον πόνο του και όλα αυτά με το χαμόγελο. Κάπου προς το μεσημέρι όταν έχει παραδοθεί το μεσημεριανό ο ειδικευόμενος κάνει μια φευγαλέα σκέψη να κατεβεί στα μαγειρία μήπως και προλάβει  να φάει μια μπουκιά φαί, ίσα ίσα να στυλωθεί. Το σκέφτεται διπλά και τριπλά γιατί συνήθως το φαί είναι άνοστο και δεν τρώγεται. Είναι βλέπεις φαί νοσοκομείου και όχι ενός εστιατορίου.

 

giatroi

Το μεσημέρι έχει έρθει για τα καλά και ο ειδικευόμενος έχει σκύψει στο γραφείο του και στην χαρτούρα. Είναι ήδη εξαντλημένος από την τρεχάλα,την γκρίνια και από το πόσο αργά πάνε όλα. Φυσά και ξεφυσά όσο γράφει. Αν είναι τυχερός θα τελειώσει νωρίς την χαρτούρα χωρίς διακοπή. Αλλιώς μπορεί να τύχει να τρέξει προς βοήθεια κάποιου ασθενή που κατέρρευσε. Εδώ προτεραιότητα έχει πάντα η ανθρώπινη ζωή και όχι η χαρτούρα.

Το απόγευμα πλησιάζει και ο ειδικευόμενος έχει παραδώσει τα περιστατικά του στους γιατρούς της εφημερίας, ωστόσο η δουλειά του δεν έχει τελειώσει. Η χαρτούρα ατελείωτη και η κούραση με την πείνα τον επιβραδύνει. Χωρίς δυνάμεις πώς να συνεχίσει? Κατεβάζει το κεφάλι και δίνει ακόμα μια σπρωξιά, μήπως και τελειώσει νωρίς για να γυρίσει σπίτι του. Αν βέβαια δεν έχει να παρακολουθήσει κάποιο μάθημα μετά την δουλειά. Γιατί τότε η επιστροφή στο σπίτι δεν συμβαίνει νωρίτερα απο το βράδυ. Αργά το απόγευμα εντέλει συμμαζεύει τα χαρτιά. Δεν έχει τελειώσει αλλά αυτά ποτέ δεν τελειώνουν. Μέσα σε όλα αυτά ο ειδικευόμενος, έχει τις βραδινές εφημερίες και τις γενικές εφημερίες του νοσοκομείου. Είναι πιθανό σε μια εφημερία ο γιατρός να μη γυρίσει σπίτι του για 2 μέρες και τα πόδια του να έχουν γίνει λάστιχο απο την εξάντληση και την υπερένταση του περιβάλλοντος. Γιατί οι περισσότερες δουλειές βγαίνουν από αυτόν. Δεν έχει γίνει ακόμη ειδικός για να αράζει λιγάκι που και που. Είναι ειδικευόμενος και είναι αυτός που θα βγάλει την περισσότερη λάντζα.

Doctor sitting on floor in hospital corridor with head in hands

Σαν τακτοποιήσει τις εναπομείναντες εργασίες του, ετοιμάζεται αργά και γυρίζει σπίτι του. Σέρνει τα πόδια του για να κάνει ίσως ένα μπάνιο και να φάει. Μπορεί να χρειάζεται και να διαβάσει. Η ζωή ενός γιατρού περιλαμβάνει το αδιάκοπο διάβασμα και την ενημέρωση για τα ιατρικά δρώμενα. Επίσης είναι πιθανό μέσα στο χάος, ο ειδικευόμενος να έχει οικογένεια και να πρέπει να τακτοποιήσει και το σπιτικό του. Προσπαθεί σε όλα να είναι σωστός και κατά κάποιο περίεργο τρόπο το καταφέρνει. Με κόστος την ξεκούραση και πολλές φορές την ίδια την σωματική και πνευματική του υγεία.

Το βράδυ έχει φτάσει. Ο γιατρός μας κατεβάζει διακόπτες και πάει επιτέλους για ύπνο. Τα πόδια του πονάνε, τα κόκκαλα παραπονιούνται απο την καταπόνηση, το κεφάλι του κοντεύει να εκραγεί. Πρέπει όμως να κοιμηθεί γιατί αύριο ξεκινά μια νέα μέρα και πρέπει να τα κάνει όλα από την αρχή.

Αυτό που διαβάσατε, δεν αποτελεί προιόν μυθοπλασίας. Είναι η ιστορία χιλιάδων ειδικευομένων στα νοσοκομεία, την οποία είχα την τύχη να βιώσω απο μέσα. Είναι η ιστορία όλων αυτών που φροντίζουν την υγεία μας καθημερινά και το λιγότερο που μπορούμε να προσφέρουμε πίσω είναι η ευγένια μας και η ευγνωμωσύνη μας.