AsteroidcreditShutterstockcom

Τί έγινε γατάκια? Περιμένατε το τέλος του κόσμου και πάλι μείνατε με την όρεξη… τουλάχιστον για τώρα.

Πέρασε ακόμη ένα σαββατοκύριακο (για να μην αναφέρω καν πως από την ‘’δυσοίωνη’’ μέρα πέρασε 1.5 βδομάδα) κατά το όποιο θα έρχονταν σεισμοί, λιμοί και ένας κομήτης δώρο έτσι για να κυλήσει με ταραχές η καθόλου ατάραχη ζωή μας. Η ημερομηνία της επερχόμενης συντέλειας παρήλθε και μαζί της όσες ελπίδες είχαμε, για να δούμε τα ύστατα αυτού του άδικου κόσμου.

Δεν λέω καλές οι θεώριες συνομωσίας και το πόσο συχνά ξεφυτρώνουν ημερομήνιες λήξης του σύμπαντός μας, αλλά πια έχει καταντήσει αστείο. Κακόγουστο μάλιστα. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, 3 φορές έχουμε επιχειρήσει να τελειώσουμε τον κόσμο με  αποτέλεσμα μηδέν και πιστεύω πως όσο υπάρχει ο άνθρωπος κάπου στο τεράστιο χωρίς όρια σύμπαν, το τέλος δεν θα έρθει. Ή ακόμη και αν έρθει δεν θα το ξέρει κανείς για να προειδοποιήσει τους υπόλοιπους.

Κάθομαι και αναρωτιέμαι με τον ανύπαρκτο εγκέφαλο μου γιατί αρεσκόμαστε να περιμένουμε κάθε τόσο ένα συμβάν που θα εξαφανίσει όλες τις μορφές ζωής. Και μάλιστα όχι μόνο το περιμένουμε, αλλά κάνουμε λες και πλησιάζει γιορτή. Είμαι σίγουρη κατα 99% (δεν θα πω 100%) γιατί άνθρωποι είμαστε, πάντοτε απρόβλεπτοι είμαστε) πως αν αύριο κιόλας ξέραμε με λογικά τεκμήρια ότι ο κόσμος καταστρέφεται, θα βγαίναμε όλοι έξω και θα παρτάραμε μέχρι εσχάτων.

Αλλά γιατί τέτοια προσμονή? Γιατί τέτοια ‘’χαρά’’? Ενδόμυχα σκέφτομαι μήπως θέλουμε όντως ένα τέλος, για να απαλλαχτούμε από αυτό τον κατεστραμμένο κόσμο στον οποίο ζούμε. Θες η κρίση, θες οι ανθρώπινες σχέσεις, θες η καταστροφη του περιβάλλοντος, οι πόλεμοι, η παγκόσμια πείνα και άλλα τόσα άσχημα που συμβαίνουν..κακά τα ψέμματα δεν έχουμε να επιδείξουμε και πολλά ωραία πράγματα πια. Έτσι αντί να τα λύσουμε και να καλυτερέψουμε τις ζωούλες μας, προτίμαμε να περιμένουμε τον από μηχανής θεό να σβουρίξει το ραβδάκι του και να έρθει νέος κατακλυσμός, μπας και καθαρίσει το τοπίο.

a4680dd06432e0c174d1408f5a428f38

Ίσως πάλι να έχουμε βαρεθεί τα ίδια και τα ίδια. Άνθρωποι, ζώα και άλλα έμβια όντα γεννιούνται ζουν και πεθαίνουν και το έργο συνεχίζεται κάθε βράδυ στο κινηματογράφο με 3 ευρώ εισιτήριο εισόδου και δώρο σακουλάκι με ηλιόσπορο. Ίδιο έργο κανένα σασπέ νς. Και να λέμε του στραβού το δίκαιο, όλοι βαριούνται τις επαναλήψεις.

Ίσως τελικά απλά να θέλουμε να δούμε το τέλος γιατί το εκλαμβάνουμε ως κάτι φαντασμαγορικό. Όλοι ερχόμαστε στη ζωή και κάποτε φεύγουμε. Μπορεί έτσι για αλλαγή μια φορά να θέλουμε να μας ‘’φύγει’’ άλλος και όχι μόνοι μας.

Να έρθει το τέλος όχι γιατί είναι η φυσική ροή των πραγμάτων, αλλά γιατί ευθυγραμμίστηκαν 5 πλανήτες, 30 δορυφόροι και ο γύρος του κυρ Τάκη δέκα τετράγωνα πιο κάτω!