Γεια σας, είμαι η Κατερίνα και είπα να μοιραστώ μαζί σας το πώς βλέπουν τα δικά μου μάτια το όλο story της κρίσης. Είμαι φοιτήτρια και τελειώνω στην ώρα μου μετά από πολύ κόπο σχολή της επιλογής μου, ευτυχώς. Η κρίση στέρησε σε όλους μας πάρα πολλά πράγματα, αλλά θέλω να πιστεύω ότι μας έδωσε κιόλας.

Ας ξεκινήσω, λοιπόν, με το να αναφέρω ότι πρόλαβα και εγώ τις καλές μέρες πριν την κρίση, αν και όχι ιδιαίτερα για πολλά χρόνια, λόγω ηλικίας. Πριν είχα πολύ περισσότερα ρούχα, εξόδους, γενικά περισσότερα υλικά αγαθά, τα οποία τώρα τα έχω »στερηθεί» (έχουν ελαττωθεί) στο μέγιστο, αναλογικά με πριν πάντα. Τα εισαγωγικά στο στερηθεί τα έβαλα γιατί απλώς μειώθηκαν κατά πολύ και έτσι φάνηκε σε όλους με τις ζωές που κάναμε τότε, αλλά δεν είναι ότι δεν έχω να φάω, να ντυθώ, να βγω μία βόλτα κλπ.

»Στερήθηκα» λοιπόν πολλά και προς τα μέσα της φοίτησης μου που κόντεψα να χάσω τη σχολή μου αρχικά , με το σχέδιο »Αθηνά», μετέπειτα να συγχωνευτεί άμεσα με την σχολή της Αθήνας. Τελικά, μετά από πολύ αγώνα, βράδια στεναχώριας, απογοήτευσης, απελπισίας και αϋπνίας λόγο των προηγούμενων πήραμε παράταση στη συγχώνευση. Οπότε θα μπορούσε να πει κανείς ότι μόνο κακό μου έκανε η κρίση.

Εδώ είναι το βασικό, ίσως κομβικό για εμένα, σημείο της ζωής μου, γιατί είδα στα μάτια πολλών να υπάρχει πραγματική ανάγκη και ότι ζούσαμε στον κόσμο μας τόσα χρόνια σχεδόν όλοι μας.

Ο καθένας μας έχει μία κλίση, αδυναμία ίσως και ευαισθησία παραπάνω κάπου. Εγώ παράδειγμα από μικρή είχα στα ζώα και έτσι πλέον έγινε πιο έντονη και συγκεκριμενοποιήθηκε. Τάιζα σκυλάκια από παιδί. Μεγαλώνοντας περισσότερο, αλλά κάποια στιγμή κατάλαβα ότι δεν αρκούσε μόνο αυτό. Μία ζωή (και αυτό ισχύει για όλες τις μορφές ζωής) δεν είναι αρκετό να τρέφεται μόνο. Θέλει περίθαλψη, χώρο, αγάπη κλπ (έτσι μπήκα σε μία φιλοζωική ομάδα για να μπορώ να βοηθάω σαν σύνολο πλέον, δηλαδή πιο οργανωμένα). Όλα αυτά χρειάζονται με οργάνωση πόσο μάλλον όταν υπάρχει κακοποίηση και διαστροφή είτε σωματική είτε ψυχολογική από την κοινωνία, τους πολιτικούς αλλά και από μονωμένες περιπτώσεις. Και από ποιον; Τον ΑΝΘΡΩΠΟ! Διότι ο άνθρωπος ή δείχνει τη δύναμη του σε οτιδήποτε πιο αδύναμο από αυτόν ακόμα και από το ίδιο του το είδος, ή από συμφέρον ή από απλή αδιαφορία. Δε θα αναλωθώ, όμως, περισσότερο σε αυτό το θέμα.

1012699 338919576241601 299737555 n

Αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι η κρίση μπορεί να μου στέρησε πολλά υλικά αγαθά και ανέσεις, αλλά μου έδωσε άλλα »πράγματα» πιο σημαντικά! Με έκανε πιο ώριμη, μου έμαθε να εκτιμάω το οτιδήποτε έστω και μικρό, να ξεχωρίσω τους δικούς μου ανθρώπους (γιατί τώρα φάνηκε τόσα χρόνια ποιοι ήταν πραγματικά δίπλα μας και ποιοι όχι), να αποκτήσω περισσότερα συναισθήματα (και καλά και μη. Άλλωστε όλα χρειάζονται για έναν υγιή άνθρωπο!).

37719-532-11-960

Πριν ήμουν καλά, περνούσα πολύ καλά, αλλά μέχρι εκεί. Τώρα νιώθω χαρούμενη, γεμάτη, στιγμές ευτυχίας, διότι μετά το ρήμα ΑΓΑΠΩ το σημαντικότερο είναι το ρήμα ΒΟΗΘΩ. Κάθε φορά που βοηθάω, νιώθω ψυχικά υγιής, χαρούμενη. Είναι μία στιγμή ευτυχίας. Προσπαθώ να βοηθάω όσο περνάει από το χέρι μου (ίσως λίγο) ακόμα και σε άλλους τομείς. εκτός από τα ζώα. που κάποτε μπορεί να μην το φανταζόμουν.

1384133 10151988693598134 1270306647 n

Γι’ αυτό συμβουλή, μην κοιτάτε μόνο την αρνητική πλευρά των καταστάσεων, γίνετε ομάδα με τους συνανθρώπους σας, οργανωμένες ομάδες όπου θα βοηθάτε όπου υπάρχει ανάγκη. (Υπάρχουν πολλών ειδών ομάδες-οργανώσεις που προσφέρουν βοήθεια σε διάφορους τομείς: για άστεγους, ηλικιωμένους, παιδιά, ζώα, άπορεςοικογένειες, χώρες πολέμου, την φύση, τον πλανήτη κλπ). Μην ξεσπάτε εκεί που δεν πρέπει, αντί αυτού ΒΟΗΘΗΣΤΕ και θα δείτε ότι θα αισθανθείτε καλύτερα. ΜΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΕΙΤΕ, βοηθήστε στη διπλανή σας πόρτα, στο πεζοδρόμιο, απέναντι, στο πάρκο της γειτονιάς σας, στο δρόμο, στο σχολείο του παιδιού σας, στου δουλειά σας κάπου σας χρειάζονται! ΑΓΑΠΗΣΕ, ΒΟΗΘΗΣΕ και θα αισθανθείς -Α-νθρωπος! Μην αδιαφορείς για τις ζωές γύρω σου!!!

599360 10151934799443134 2125601160 n

TROFIMAPROSKOPOI

1381509 374037062729852 1704255663 n