8a855ce547aeeec2abc8e6c8fc4eaed5

Πλησιαζουν πάλι. Θα με ρωτήσεις « ποιές ; ».
Θα σε ρωτήσω αν « πήγες σουπερμάρκετ ; ».
Έτσι μόνο καταλαβαίνεις τις Άγιες μέρες. Από τα σουπερμάρκετ και τις αμέτρητες προσφορές τους.
Από μικρός άκουγα για την ιστορία του. Για το πως ήρθε στη γη τούτη να μας λυτρώσει.
Κανένας όμως δε μου εξήγησε ποτέ πως γίνεται αφού ήρθε να μας λυτρώσει εγώ να βλέπω ένα κόσμο που να χάνεται όλο και πιο βαθιά στο σκοτάδι.
Βάψαμε τα αυγά μας κόκκινα. Είπαμε να βάλουμε λίγο χρώμα… Έντονο κόκκινο, αυτό του αίματος.
Βάλαμε τα καλά μας, σαν καλοί χριστιανοί που είμαστε, να πάμε στην εκκλησιά.
Φορέσαμε τα πλατιά χαμόγελά μας για να πούμε τα « Χριστός Ανέστη ».
Αφού ο άμοιρος άλλωστε θυσιάστηκε για τη λύτρωσή μας.
Αν και νομίζω πήγε χαμένη η θυσία του.
Προσπαθούμε με τις αναμμένες λαμπάδες να ξορκίσουμε το σκοτάδι.
Ακούσαμε στην εκκλησιά τα μπαμ μπουμ.
Αλλού τα ακούνε κάθε μέρα και χωρίς εορταστικό κλίμα. Αλλού δεν είναι τα αυγά που βάφονται με κόκκινο σαν αίμα αλλά οι δρόμοι.
Επιστρέφουμε στο σπίτι και παίρνω ένα αυγό. Το κοιτάω. Βλέπω τους άλλους.
Βίαια χτυπάω τα αυγά τους με το δικό μου.
Τα δυαλύω… Νίκησα !
Χαρμολύπη…
Το κοιτάω που ναι κόκκινο σαν αίμα. Το πετάω με δύναμη στον απέναντι τοίχο. Χτυπάω καταλάθως τον ξύλινο σταυρό με τον Χριστό και πέφτει κάτω.
Τρέχω με δάκρυα στα μάτια να τον σηκώσω.
Πως μπόρεσα ; Πως μπορέσαμε ;
Πάει η λύτρωση.
Τον βάζω στη θέση του με ευλάβεια και κοιτάω δίπλα του ένα σημάδι στον τοίχο.
Κόκκινο το σημάδι. Ξέβαψε το αυγό και τον λέρωσε.

Αναστάσιος Γεωργίου